سلامت و پزشکی

علت و درمان سوزش سر دل تهیه شد

«سوزش‌ سر دل»‌ عبارت‌ است‌ از احساس‌ ناراحتي‌ در قسمت‌ فوقاني‌ دستگاه‌ گوارش‌. سوزش‌ سر دل‌ كه‌ با نام‌ برگشت‌ محتويات‌ معده‌ به‌ مري‌ نيز شناخته‌ مي‌شود يك‌ علامت‌ است‌ و نه‌ يك‌ بيماري‌.

سوزش سردل‌ ربطي‌ به‌ قلب‌ ندارد. اين مشكل مي‌تواند در هر سني‌ رخ‌ دهد، اما در افراد بالاي‌ 60 سال‌ شايع‌تر است و علايم‌ آن‌ غالباً با حمله‌ قلبي‌ اشتباه‌ گرفته‌ مي‌شوند.

علايم‌ شايع سوزش سردل ‌عبارتند از:

- آروغ‌ زدن‌ يا برگشت‌ مختصر محتويات‌ معده‌ به‌ دهان، كه‌ باعث‌ ترش‌ كردن‌ مي‌شود.

- احساس‌ سنگيني، سوزش‌ يا ناراحتي‌ در قفسه‌ سينه‌

- مشكل‌ در بلع‌

- درد خفيف‌ يا احساس‌ نفخ‌

- ندرتاً استفراغ‌

علل سوزش سردل:

سوزش‌ سر دل،‌ همانطور كه‌ گفته‌ شد ربطي‌ به‌ قلب‌ ندارد. اين‌ حالت‌ به‌ دليل‌ برگشت‌ اسيد از معده‌ به‌ مري‌ رخ‌ مي‌دهد. عضلاتي‌ كه‌ قسمت‌ بالايي‌ معده‌ را مي‌بندند شل‌ مي‌شوند و به‌ اين‌ ترتيب‌، مقداري‌ از محتويات‌ معده‌ وارد مري‌ شده‌ و پوشش‌ مخاطي‌ آن‌ را آزرده‌ مي‌سازد.

عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر عبارتند از:

فتق‌ معده‌ (قسمتي‌ از معده‌ به‌ درون‌ قفسه‌ سينه‌ مي‌رود)، زخم‌ مری، استرس‌، رژيم‌ غذايي‌ نامناسب‌؛ پرخوري‌، چاقي‌، سيگار كشيدن، مصرف‌ الكل‌ و داروهايي‌ مثل‌ آسپيرين‌، داروهاي‌ مورد استفاده‌ در آرتريت‌ (التهاب‌ مفصل‌)، يا كورتيزول‌.

براي پيشگيري بايد از پرخوري ، استعمال دخانيات و الكل‌ خودداري شود. مقدار چربي‌ها، غذاهاي‌ سرخ‌ شده‌، ادويه‌جات‌، قهوه‌، چاي‌، و رب‌ گوجه‌ فرنگي‌ را در رژيم‌ غذايي‌ خود كم‌ كنيد. بلافاصله‌ پس‌ از غذاخوردن‌ خم‌ نشويد، دراز نكشيد، يا ورزش‌ نكنيد. لباس‌ تنگ‌ نپوشيد. زير سرخود را به‌ هنگام‌ خوابيدن‌ بالا ببريد يا پايه‌هاي‌ سر تخت‌ را حدود 15-10 سانتي‌متر بالا آوريد. اگر اضافه‌ وزن‌ داريد، وزن‌ خود را كم‌ كنيد. علايم‌ را مي‌توان‌ با درمان‌ كنترل‌ نمود اما عود اين‌ حالت‌ شايع‌ است‌.

عوارض‌ احتمالي‌:

معمولاً انتظار نمي‌رود عارضه‌اي‌ رخ‌ دهد. سوزش‌ سر دل‌ كه‌ به‌ طور مكرر و به‌ مدت‌ طولاني‌ رخ‌ دهد ممكن‌ است‌ نشان دهنده‌ ساير بيماري‌ها مثل‌ زخم‌ معده‌ يا دوازدهه‌ باشد. اسيد معده‌ ممكن‌ است‌ به‌ مري‌ آسيب‌ وارد كند.

درمان‌:

سوزش‌ سر دل‌ معمولاً يك‌ ساعت‌ پس‌ از خوردن‌ غذا آغاز مي‌شود و ممكن‌ است‌ تا چندين‌ ساعت‌ ادامه‌ داشته‌ باشد. معمولاً نيازي‌ به‌ مراقبت‌ پزشكي‌ نيست‌. خوردن‌ ضد اسيد به‌ هنگام‌ بروز سوزش‌ سر دل‌ و رعايت‌ نكات‌ پيشگيري‌ قاعدتاً باعث‌ كنترل‌ علايم‌ مي‌شوند.

داروها:

براي‌ ناراحتي‌ خفيف‌ مي‌توان‌ از شربت‌ معده‌ (ضد اسيد) استفاده‌ كرد. شربت‌ معده‌ روي‌ مخاط‌ مري‌ را مي‌پوشاند و اسيد معده‌ را خنثي‌ مي‌سازد. دوز معمول‌ عبارت‌ است‌ از يك‌ قاشق‌ غذاخوري‌ يك‌ ساعت‌ پس‌ از هر وعده‌ غذايي‌ و نيز قبل‌ از خواب‌.

رژيم‌ غذايي‌:

از غذاها و نوشيدني‌هايي‌ كه‌ باعث‌ ترشح‌ زياد اسيد مي‌شوند پرهيز كنيد، از جمله‌ غذاهاي‌ پر ادويه‌، قهوه‌، آب‌ ميوه‌ ترش‌، يا الكل‌. خوردن‌ شكلات‌ بايد كنار گذاشته‌ شود و مصرف‌ غذاهاي‌ چرب‌ نيز محدود شود.

غذا را در وعده‌هاي‌ بيشتر و حجم‌ كمتر در هر وعده‌ ميل‌ كنيد.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟

اگر بلع‌ غذا مشكل‌تر شود.

اگر به‌ هنگام‌ سوزش‌ سر دل‌ خون‌ بالا آورده‌ شود.

اگر سوزش‌ سر دل‌ علي‌رغم‌ درمان‌هاي‌ خانگي‌ ادامه‌ يابد.

براساس گزارش دفتر آموزش و ارتقاء سلامت وزارت بهداشت، در صورتي‌ كه‌ علايمي مانند تنگی نفس، تعريق، درد در فك‌، گردن‌ و دست‌، تهوع‌ يا استفراغ‌، احساس‌ سرما و رطوبت‌ همراه‌ سوزش‌ سر دل‌ وجود داشته‌ باشند، ممكن‌ است‌ واقعاً حمله‌ قلبي‌ رخ‌ داده‌ باشد. در هر شرايط و در مورد مصرف هرگونه داروئي، با پزشك خود مشورت كرده و از خود درماني پرهيز كنيد.

انواع ، علائم ، درمان و پیشگیری از دیابت تهیه شد

تعریف دیابت

بیماری دیابت یک نوع اختلال در سوخت وساز بدن است.به طوری که بدن در این اختلال قادر به استفاده کامل از قند نیست. دیابت یا بیماری قند هنگامی بوجود می‌آید که هورمون انسولین - عامل تنظیم‌کننده قندخون - یا به اندازه کافی در بدن تولید نمی‌شود یا بافت‌های بدن به آن به درستی پاسخ نمی‌دهند.

علائم بالینی دیابت عبارتند از:

۱-عدم توانایی در سوخت و کربوهیدراتها

۲-افزایش قابل ملاحظه گلوکز در خون

۳-دفع مقادیر مختلفی قند از ادرار

علائم و نشانه ها دیابت

1. خستگی

در دیابت، انسولین غیر فعال است ، بنابراین گلوکز به انرژی تبدیل نمی شود. بنابراین شخص احساس ضعف تحریک و خستگی میکند

2. پوست خشک

پوست خشک و خارش پوست به علت نوروپاتی بودن بر گردش خون و کارکرد غدد عرق تاثیر میگذارد

3. افزایش نامتناسب تشنگی و تکرر ادرار

این یکی از شایع ترین علایم دیابت است. در این وضعیت، مقدار زیادی از مایعات دفع می شود و در نتیجه کم آبی بدن را به همراه دارد . بنابراین ، تشنگی غیر طبیعی را افزایش می دهد.

4 . بهبود آهسته زخم

با توجه به کارکرد نامناسب انسولین ، سیستم ایمنی بدن تضعیف می شود. یک زخم زیاد وقت میبرد تا بهتر شود

5. کاهش وزن ناگهانی

اگر یک فرد تغییر وزن خود را به صورت غیر طبیعی بدون هیچ تمرین بدنی مشاهده کند، باید برای معاینه دیابتی نزد پزشک برود . از دست دادن وزن به علت ناتوانی بدن است . این بیشتر برای دیابت نوع 1 اتفاق می افتد.

6-تاری دید

افزایش سطح گلوکز به عروق خونی آسیب می رساند. تمام مایعات موجود در عدسی چشم را تحت تاثیر قرار می دهد . دیابت اغلب باعث کوری می شود.

7. گزگز دست و پا

قند اضافی در خون بر سیستم عصبی و رگ های خونی آسیب می رساند . احساس سوزش در بازوها، پاها، دست ها احساس می شود. این بعلت از دست دادن فیبر عصبی است .

8. سردرد

سردرد به طور منظم یکی از نشانه های مرگبار دیابت هستند . این سردرد که اغلب نادیده گرفته میشود میتواند کشنده باشد.سردرد منظم نشانه ای از دیابت است که باید بررسی شود

9. عفونت های پوستی

همانطور که سیستم ایمنی بدن یک فرد رو به وخامت می رود ، شانس بیشتری از عفونت های پوستی هم وجود دارد . زخم ها نیاز به زمان طولانی برای التیام دارند و این ممکن است در نتیجه عفونت بوجود آمده باشد.

10. گرسنگی بیش از حد

از آنجا که بسیاری از مایعات مترشحه در بدن وجود دارد ، به احتمال زیاد گرسنگی افزایش میابد

علل و عوامل خطرساز دیابت

دیابتممکن است به دلایل مختلفی مانند شیوه زندگی ناسالم ، وراثت، خواب بیش از حد ، غذاهای بی­ارزش از نظر تغذیه­ای و کم­تحرکی اتفاق بیفتد.

انواع دیابت

دیابت دو نوع اصلی دارد. در دیابت نوع 1، تخریب سلول‌های بتا در پانکراس منجر به نقص تولید انسولین می‌شود و در دیابت نوع 2، مقاوت پیشرونده بدن به انسولین وجود دارد که در نهایت ممکن است به تخریب سلول‌های بتای پانکراس و نقص کامل تولید انسولین منجر شود. در دیابت نوع دو مشخص است که عوامل ژنتیکی، چاقی و کم‌تحرکی نقش مهمی در ابتلای فرد دارند.

درمان دیابت

درواقع درمانی قطعی برای دیابت وجود ندارد وتنها میتوان آن را کنترل کرد که در مراحل حاد قرار نگیرد. اما برای زخم دیابت می‌توان درمان را درنظر گرفت.

درمان زخم‌های دیابتی به طرق مختلف انجام می‌گیرد:

مراقبت پا: که شامل مرطوب نگه داشتن محیط زخم با ا نتخاب ماده مناسب، همچنین خشک نگه داشتن لبه‌های زخم. در بیماران دیابتی وابسته به انسولین که مبتلا به زخم هستند، مراقبت‌ها حدود ۳ سال ادامه می‌یابد.

آنتی بیوتیک‌ها: آنتی بیوتیک‌ها حتی زمانی که عفونت‌ها بروز نکرده‌اند (پروفیلاکتیک) تجویز می‌شوند تا از بروز عفونت جلوگیری شود.

کنترل قند خون: یکی از عوامل ایجاد زخم‌های دیابتی، بالا بودن قند خون است. بالا بودن قند خون ایمنی را کاهش می‌دهد و بهبودی زخم را به تاخیرمی‌اندازد. کنترل قند خون چه به صورت تجویز دارویی و چه به صورت غذایی و همچنین تجویز انسولین به صورت کوتاه مدت زخم را بهبود می‌بخشد .

پیشگیری دیابت

کنترل وزن، ورزش، پرهیز از مصرف بیش از حد قند و شکر و غذاهای پرکالری

خشکی دهان : علائم ، علت و درمان خشکی دهان تهیه شد

خشکی دهان مشکل کوچکی نیست و می تواند زندگی را برای فرد مبتلا، سخت کند. خشکی دهان، غذا خوردن، جویدن، تشخیص مزه ها و حتی در مواردی صحبت کردن را مشکل می کند. ساده ترین علت خشک شدن دهان، کاهش فعالیت غدد بزاقی است. بزاق برای جلوگیری از بیماری ها لثه و پوسیدگی دندان ها بسیاری ضروری است. از این رو خشکی دهان خطر ابتلا به بیماری های لثه و پوسیدگی سریعتر دندان ها را افزایش می دهد.

بزاق از طریق مواد قلیایی خود اسید های موجود روی پلاک های دندان ها را خنثی می کند و کلسیم و فسفر موجود در آن دندان های در معرض تخریب را تا حدودی درمان می کند. اما چرا میزان ترشح غدد بزاقی کاهش می یابد؟

شایع ترین علل خشکی دهان مصرف برخی از داروهاست. تقریبا می شود گفت که بیش از ۴۰۰ دارو از جمله داروهای ضد افسردگی، ضد حساسیت و ضد احتقان موجب خشکی دهان می شوند. همچنین تعداد زیادی از داروهای مقابله با فشار خون، مدر و گرفتگی ماهیچه ای هم می توانند موجب خشکی دهان شوند.

به جز موارد دارویی، گرفتگی بینی هم باعث خشکی دهان می شود. چرا که گرفتگی بینی و البته بزرگ بودن لوزه سوم و آلرژی باعث می شوند فرد مبتلا از طریق دهان تنفس کرده و به خشکی دهان نیز مبتلا شود.

به جز موارد گفته شده کمبود برخی از ویتامین ها به خصوص ویتامین های A و B2 هم می تواند موجب خشکی دهان شود.

از طرفی، این عارضه با بالا رفتن سن و کاهش تولید بزاق بیشتر دیده می شود. بیماران دیابتی نیز به دلیل تکرر ادرار بدنشان بزاق کمتری تولید می کند. در نتیجه دهان خشک تری دارند. در نهایت بیماران مبتلا به شوگرن که بیماری شبیه به التهاب شبه رماتیسمی مفاصل است و بیشتر زنان یائسه را درگیر می کنند، نیز دچار خشکی دهان می شوند. علاوه بر این، پرتو درمانی برای نواحی سر و گردن ممکن است باعث تخریب غدد بزاقی و خشکی دهان گردد.

علایم خشکی دهان

- احساس خشک شدن دهان

- بروز مشکل حین صحبت کردن، چشیدن و جویدن غذا

- خشک شدن زبان و یا گلو

- ترک خوردگی لب ها

- ایجاد زخم در دهان

- احساس سوزش در ناحیه دهان

درمان خشکی دهان

بهترین درمان خشکی دهان، جویدن بسیار است. عمل جویدن موجب تحریک غدد بزاقی می شود. البته جویدن وقتی موثر است که غدد قادر به فعالیت باشند و تنها میزان ترشح آن ها کم باشد. از بهترین چیزهایی که می توانید بجوید، یخ خرد شده و آدامس بدون قند است. یخ نه تنها دهان را مرطوب می کند بلکه غدد بزاقی را هم مجبور به ترشح می کند. آدامس بدون قند نیز راه حلی ساده و لذت بخشی برای افزایش فعالیت آرواره و ترشح بیشتر بزاق می باشد.

بر طبق مطالعات انجام شده جویدن حدودا ۱۰ دقیقه در ساعت، میزان ترشح بزاق را در افراد مبتلا طبیعی می کند. اگر علاقه ای به موارد گفته شده ندارید، خوردن میوه جات و غذاهای جامد به افزایش ترشح بزاق کمک می کند به خصوص اگر این غذاهای جامد از نوع غذاهای حجیم و غنی از فیبرهای گیاهی باشد. چرا که هم نیاز به جویدن بیشتر دارند و هم در تحریک غذذ بزاقی بهتر عمل می کنند.

آبنبات و شیرینی های سفت نیز می تواند باعث ترشح بزاق زیادی شود اما به دلیل ایجاد پوسیدگی در دندان ها پیشنهاد نمی شود.

همان طور که گفتیم یکی از علل کم شدن بزاق کمبود ویتامین های A و B2 است. در این زمینه باید کم خونی ناشی از کبود ویتامین B12 را نیز به این لیست اضافه کنیم. پس مصرف روزانه ۱ قرص مولتی ویتامین می تواند در طبیعی شدن میزان ترشح بزاق و کاهش خشکی دهان موثر باشد.

در نهایت موارد گفته شده در بالا برای کسانی است که غدد بزاقیشان دچار ضعف و کم تحرکی است. اما اگر غدد بزاقی به طور کلی متوقف شده باشند، این درمان ها موثر نخواهند بود. در چنین شرایطی خشکی دهان را با مصرف بزاق مصنوعی بهبود می دهند. بزاق مصنوغی نوعی ژله است که حاوی کانی ها و آنزیم های موجود در بزاق طبیعی است. پس از گذاشتن این ژله در دهان در مدت کوتاهی مقداری بزاق طبیعی در دهان تولید می شود. ایراد این روش، نیاز به مرتب مصرف کردن بزاق طبیعی است.

پیام سلامت

شیمی درمانی چیست؟

لغت "شیمی" به معنی دارو و "درمانی" به معنی درمان است. همه افراد در طول زندگی یک یا چند بار بیمار شده و با استفاده از داروها به روش تزریق یا مصرف قرص های خواراکی دارو درمانی شده اند. لذا در بکار بردن واژه شیمی درمانی (دارو درمانی) همانند بقیه داروها ، جای نگرانی و ترس وجود ندارد ، اما امروزه اصطلاح شیمی درمانی به معنی استفاده از داروهای شیمیایی خاص برای توقف رشد سلولهای غیرطبیعی و انهدام توده سلولی (تومور) به کار می رود.

داروهای شیمی درمانی چگونه عمل می کنند؟

بعضی از سلولهای بدن به علل نامعلومی به صورت افسار گسیخته رشد می کنند و از جایی به جای دیگر در بدن حرکت کرده و به فعالیت ادامه می دهند. کار داروهای شیمی درمانی این است که توسط گردش خون به تمام نقاط بدن حمل می شوند و قدرت رشد و تکثیر (اضافه شدن) این سلولها را از بین می برند. توجه داشته باشیم که این داروها می توانند روی سلولهای طبیعی هم اثر ناخوشایند داشته باشند ولی پس از پایان دوره دارو درمانی ، اکثر سلولهای طبیعی به سرعت بهبود یافته و به حالت اولشان بر می گردند.

آیا شیمی درمانی درد دارد؟ (دردهای عضلانی و استخوانی)

معمولا مصرف داروهای شیمی درمانی درد ندارد. اما اگر هنگام تزریق دارو داخل رگ ، اشتباهی زیرپوست تزریق شود ، متورم شده ، سوزش و درد شدیدی می گیرد که باید فورا به پزشک یا پرستار مسئول تزریق اطلاع دهید. به دنبال تزریق بعضی از داروهای شیمی درمانی و یا تجویز ترکیبات تقویت کننده مغز استخوان ، ممکن است دچار دردهای عضلانی یا استخوانی شوید. با مشورت پزشک معالج می توان از ترکیبات استامینوفن دار جهت کنترل درد استفاده نمود. اگر در روزهای بعد از شیمی درمانی دچار عوارض دردناک نظیر درد عضلانی ، درد استخوان ، زخم دهان ، سردرد ، درد معده و ... شدید ، محل درد ، زمان شروع درد، مدت درد ، شدت درد ، کیفیت و نوع احساس درد ، مقدار و نوع مصرف داروهای مسکن را به دقت برای پزشک معالج و پرستارتان شرح دهید. بدون انتقال این اطلاعات درد شما کنترل نخواهد شد.

دوره درمان یا شیمی درمانی چه مدت طول می کشد؟

مدت درمان و فاصله بین درمانها به نوع بیماری و نوع درمان بستگی دارد. دارو درمانی ممکن است به صورت هفتگی یا تزریقات دوره ای انجام گیرد. در هر دوره شیمی درمانی ، پزشک معالج با آزمایش شمارش کامل گلبولی خون (CBC-PLT) وضعیت بالینی بیمار را کنترل خواهد کرد. معمولا داروها را به ترتیبی می دهند که در فاصله دو تزریق فرصت کافی و استراحت برای رشد و ترمیم سلولهای طبیعی آسیب دیده باشد و بدن توان طبیعی خود را از نو بدست آورد.

اگر شما یک جلسه شیمی درمانی را از دست دادید و یا یک نوبت دارو را دریافت نکردید به پزشک یا پرستاران اطلاع دهید.

در طول ملاقات با پزشک معالج ، توسط یک نفر همراه ، دستورات را دقیقا یادداشت کنید و یا می توانید با اجازه پزشک ، دستورات را به وسیله یک نوار یا گوشی تلفن همراه ضبط کنید و بعدا با دقت مرور کنید.

آیا همزمان با شیمی درمانی می توان داروهای دیگر مصرف کرد؟

اگر شما هر دارو ، قرص ، آمپول ، کپسول تقویتی و غیرتقویتی مانند مسکن ها ، داروهای خواب آور، ویتامین ها ، داروهای مکمل ، داروهای گیاهی و ... مصرف می کنید حتما لیست آنها را به پزشک معالج یا پرستار مربوطه اطلاع دهید. بدون اطلاع و اجازه پزشک معالج ، خودسرانه هیچ دارویی مصرف نکنید. چون بعضی از داروها ممکن است در عمل و اثر داروهای شیمی درمانی عوارض خاصی ایجاد کرده و در درمان شما اختلال ایجاد می کند.

از تزریق واکسن ها مثل واکسن آنفولانزا ، کزاز و ... در مدت شیمی درمانی خودداری شود. قبل از شروع دوره شیمی درمانی یا پس از پایان آن می توان این واکسن ها را تزریق نمود.

هنگام شیمی درمانی چه کار باید انجام داد؟

سعی کنید حالت آرام داشته باشید و با خواندن کتاب ، گوش دادن به موسیقی آرام ، تماشای فیلم مورد علاقه خود را سرگرم کنید. در حین شیمی درمانی ، زمانی که دارو در جریان است از قرصهای مکیدنی ، آب نبات بدون قند یا آدامس طعم دار استفاده کنید.

نیم ساعت قبل از تزریق ، ادرار کنید تا نیاز به دستشویی پیدا نکنید.

در بعضی مواقع برای محافظت از سرم تزریقی در برابر اشعه نور ، از پوشش استفاده می شود ، جای نگرانی وجود ندارد.

در هنگام تزریق هرگونه تاول ، سوزش ،خارش و قرمزی پوست یا هر گونه مشکل تنفسی و درد را سریعا به پرستار اطلاع دهید.

در 24 تا 72 ساعت اول بعد از تزریق ، مایعات بیشتر بخورید تا دارو از طریق ادرار سریع تر دفع شود. با توجه به دفع داروهای شیمی درمانی از طریق ادرار، به هنگام استفاده از دستشویی سعی کنید با آب کافی کاسه توالات را بشویید.

در صورت مشاهده هر گونه علائم غیرطبیعی دفع ادرار (تغییر رنگ ادرار ، تکرار یا سوزش ادرار و ..) سریعا به پزشک و پرستار اطلاع دهید. ممکن است داروهای مصرفی عملکرد کلیه و مثانه را موقتا تحت تاثیر قرار دهد.

در طول دوره شیمی درمانی با کودکان بویژه با شیرخواران و زنان باردار معاشرت محدود نمایید.

آیا در طول دوره درمان با شیمی درمانی می توان بچه دار شد؟

اثرات شیمی درمانی بر تمایل جنسی گوناگون است. در طول دوره شیمی درمانی تا اطلاع بعدی نباید بچه دار شد، این داروها ممکن است (البته نه همیشه) در بعضی افراد روی اندام جنسی تاثیر موقت داشته باشد، ازقبیل تغییر موقتی در عادت ماهیانه و یائسگی زودرس در خانمها و کاهش موقتی مقدار اسپرم در آقایان. لذا در مورد رفتارهای جنسی و روابط زناشویی و یا مصرف قرص های ضدبارداری ، روش های ضدبارداری و زمان مناسب بارداری حتما با پزشک متخصص آنکولوژی مشورت کنید.

آیا داروهای شیمی درمانی عوارضی در بدن بوجود می آورد؟

عوارضی که ممکن است این داروها در بدن بوجود بیاورند بستگی به شدت واکنشی دارد که بدن بیمار نسبت به دارو نشان می دهد. ناگفته نماند که بیمار دچار همه عوارض احتمالی که در اینجا می خوانید نخواهد شد بلکه گاهی بسته به نوع بیماری یک یا چند تای آن موقتا گریبانگیر او خواهد شد. دانستن آنها به شما کمک می کند تا در صورت بروز با آمادگی قبلی و با آگاهی آنها را تحمل کنید و با آنها کنار بیایید. نکته مهم آنست که هر گونه عوارض جانبی و علائم کلینیکی را به پزشک معالج و پرستار مربوطه گزارش دهید.

شایعترین عوارض شیمی درمانی عبارتند از: تهوع و استفراغ ، بی اشتهایی ، اسهال ،یبوست ، ناراحتی دهان و گلو ، ریزش مو ، احتمال عفونت ،ناراحتی پوستی ، نامنظم شدن عادت ماهانه یا قطع آن در خانمها ، احساس ضعف و خستگی و تنگی نفس ، خواب رفتگی و گزگز در انگشتان و اختلال در تعادل ، تورم صورت ، دستها ، پاها و شکم و خونریزی داخلی. یادآوری می شود اکثر این عوارض موقتی بوده و با طی شدن دوره شیمی درمانی به طور طبیعی برطرف می شوند.

با عوارض دارو درمانی (شیمی درمانی ) چه می توان کرد؟

الف: تهوع و استفراغ

چون بعضی داروهای شیمی درمانی مخاط معده را تحریک می کنند ، معمولا همراه با آن ، داروهایی برای جلوگیری از حالت تهوع و استفراغ از طرف پزشک به شما داده می شود. با این همه اگر نکات زیر را رعایت کنید از حالت تهوع و استفراغ شما کم خواهد شد:

- در طول روز، خوردن شش وعده غذایی کوچک به جای سه وعده غذای اصلی توصیه می شود. (دفعات غذا خوردن را بیشتر ولی مقدارش را کم کنید) غذا را خوب بجوید تا آسانتر هضم شود.

- به آهستگی بخورید و بنوشید

- سعی کنید ظاهر غذاها اشتها آور باشد و از غذاهایی که هضم راحت تری دارند مصرف کنید.

- سه روز اول پس از انجام دارو درمانی سعی شود از گوشت سفید مثل مرغ و ماهی استفاده شود و پس از این مدت می توان از گوشت قرمز بخصوص ماهیچه استفاده کرد. غذاهایی که کمی ترش یا شور هستند گاهی بهتر تحمل می شوند.

- شستشوی دهان و دندان قبل و بعد از هر وعده غذایی

- با باز کردن پنجره اطاق ، هوای تازه و تمیز را عمیقا تنفس کنید. لباسهای نخی آزاد و گشاد بپوشید.

- از خوردن غذاهای خیلی شیرین ، خیلی چرب ، سرخ شده و خیلی محرک (ادویه ای ) خودداری کنید.

- روز تزریق داروی شیمی درمانی ، غذاهای سنگین که هضمش دشوار است ، نخورید. یک ساعت قبل از شیمی درمانی غذای سبک به مقدار کم بخورید.

- آب میوه های خنک و کم شیرین مثل آب سیب یا انگور ، مدتی قبل یا مدتی بعد از غذا بخورید نه همراه آن.

- از رفت و آمد در محل هایی که بوهای گوناگون مثل بوی پخت و پز ، دود سیگار یا عطرهای تند به مشام می رسد پرهیز نمائید.

- بعد از خوردن غذا تا 2 ساعت به حالت نشسته روی صندلی استراحت کنید و از دراز کشیدن خودداری کنید.

- خوردن مقدار کمی کشک مایع و یا نوشیدن چای زنجبیل پس از صرف غذا در کاهش تهوع و استفراغ موثر است

ب: بی اشتهایی

معمولا بی اشتهایی در چند روز اول پس از شروع هر دوره شیمی درمانی یا پرتودرمانی پیدا می شود. برای رفع بی اشتهایی نکات زیر رعایت شود:

- دفعات غذا خوردن را زیاد کنید ولی هر بار مقدار کمی غذای سبک و مغذی بخورید.

- هنگامیکه اشتهای بهتری دارید (معمولا در اوایل صبح ) غذای بیشتری بخورید. از غذاهای حاضری سالم که مورد دلخواه شماست استفاده کنید

- در تهیه و طبخ غذای خوشمزه از دیگران کمک بگیرید.

- در اثر شیمی درمانی ممکن است اختلالی در پرزهای چشایی پیدا شود و اشتهای شما به گوشت از بین برود. با زدن چاشنی ها و سس ها به گوشت می توانید طعم غذا را خوشمزه کنید. ترجیحا مرغ و ماهی را جایگزین گوشت قرمز کنید یا پوره گوشت بخورید.

- درباره مکمل های غذایی و رژیم غذایی خاص در طول درمان حتما با پزشک معالج ، پرستار و متخصص تغذیه مشورت کنید.

- توجه داشته باشید اگر غذا نخورید باعث کاهش وزن و کاهش مقاومت بدنتان شده و بهبودی به تاخیر می افتد. پس اراده کنید خوب غذا بخورید تا انرژی لازم برای مقابله با بیماری را داشته باشید. رژیم غذای سالم و مناسب در بدست آوردن توانایی و بازسازی بافت و بهبود حال عمومی بیمار و در نهایت درمان کامل بیماری وی کمک می کند.هر هفته بیمار را وزن کنید و در صورت کاهش وزن به پزشک اطلاع دهید.

پ: اسهال

اگر به اسهال مبتلا شدید و همراه با آن درد شکم و دل پیچه داشتید. در صورتی که اسهال توام با خون و تب نباشد می توان با رعایت نکات زیر آن را کنترل کرد در غیر اینصورت به پزشک معالج اطلاع دهید.

- مایعات فراوان بخورید مانند آب ، آب سیب ، چای کمرنگ ، تا آب از دست رفته را جبران کند.

- مایعات خیلی سرد و یا خیلی گرم نخورید و اگر نوشابه مصرف می کنید صبر کنید تا گازش کاملا خارج گردد.

- غذا را مقدار کم و به دفعات متعدد بخورید. (بیشتر از سه وعده در روز)

- از خوردن میوه جات با پوست و دانه و سبزیجات خام ، کلم ، نخود و لوبیا ، غذاهای سرخ شده یا چرب ، ادویه جات و شیرینی خودداری کنید.

- ممکن است مصرف شیر ، به دلیل ایجاد نفخ با نظر پزشک معالج ، محدود شود.

- وقتی حس کردید بهتر شدید ، غذاهایی مثل برنج (کته) ، نان ، سیب زمینی پخته ، ماست ، پنیر ، تخم مرغ پخته و ماکارونی بخورید.

- معمولا چون موقع اسهال ، پتاسیم زیادی از بدن دفع می شود از غذاهای حاوی پتاسیم مثل موز ، مرکبات ، نکتار هلو و زرد آلو ، سیب زمینی و سبزی ها استفاده کنید.

ت: یبوست:

یکی از عوارض شیمی درمانی و عدم تحرک ، یبوست و کاهش اشتهاست ، اقدامات زیر برای جلوگیری و درمان یبوست موثر است:

- مایعات زیاد بنوشید ، آب میوه هایی مانند آلو ، انجیر، گلابی بخورید ، آلو یا انجیر را خیس کرده و صبح ناشتا میل نمایید.

- با پزشک معالج در مورد افزایش میزان فیبر رژیم غذایی مشورت کنید (به بعضی از بیماران رژیم غذایی پرفیبر توصیه نمی شود) غذاهای پرفیبر شامل میوه جات و سبزیجات با پوست و دانه ، غلات ، نان سبوس دار ، میوه های تازه و .. هستند.

- بیشتر پیاده روی و حرکت کنید ، کمتر روی تخت دراز بکشید

- بدون اجازه پزشک داروهای گوارشی و ملین استفاده نکنید و اگر می خواهید از شیاف یا ملین های گیاهی نظیر سی لاکس ، برگ سنا و غیره استفاده کنید حتما با پزشک معالج مشورت کنید.

ث: ناراحتی دهان و گلو

بعضی داروهای شیمی درمانی ممکن است باعث خشکی و یا زخم دهان و اطراف گلو شود و یا در فرو دادن غذا یا جویدن اشکالاتی بوجود آورد. رعایت نکات زیر می تواند به حل این مشکل کمک کند:

- روزانه داخل دهان را به دقت کنترل کرده و موارد التهاب و هر گونه پلاکهای سفید روی زبان ، ته گلو ، آبسه های لثه و سایر نقاط دهان و دندان را به پرستار و پزشک معالج اطلاع دهید. با پزشک خود در مورد مراجعه به دندانپزشک صحبت کنید.

- از مواد غذایی سفت و خشک مثل بیسکویت و چیپس به علت اینکه به بافت دهان آسیب می زند استفاده نکنید. مایعات مغذی و غذاهای نرم و پوره که به راحتی جویده و بلعیده می شود بخورید و برای نوشیدن از نی کمک بگیرید.

- غذاهای پخته را در مخلوط کن به صورت مایع درآورید تا مصرفش آسانتر شود ، از مخلوط کن برای تهیه پوره ها استفاده کنید

- آب نبات بدون قند یا تکه های یخ ، بستنی ، آدامس کم شیرین استفاده کنید. آبمیوه ترش و اسیدی ننوشید.

- خوراکیهای آبدار مثل شیر ، ماست ، بستنی ، املت ، فرنی ، حلیم ، سوپ ، آب گوشت ، پوره میوه بخورید

- از مصرف غذاهای ترش و شور ، خیلی سرد یا خیلی گرم خودداری کنید. به غذاهایتان ادویه و نمک زیاد نزنید.

- دهان و لثه هایتان را تمیز نگهدارید. برای جلوگیری از بوی بد دهان از آدامس استفاده کنید.

- دندان ها و لثه ها را بعد از هر وعده غذایی مسواک کنید. از مسواک نرم و خمیر دندان مناسب استفاده کنید و دندانهایتان را به آرامی مسواک بزنید. در صورت داشتن دندانهای مصنوعی آن را از دهان بیرون درآورید و با مسواک بشویید.

- روزی چندبار با محلول آب نمک ساده (سرم نمکی) یا محلول رقیق جوش شیرین غرغره کنید و دهانتان را بشویید. اگر داخل دهان زخم مشاهده کردید، چند قطره محلول بتادین داخل یک لیوان سرم نمکی بریزید و غرغره کنید.

- از دهان شویه الکل دار (کلروهگزین) استفاده نکنید و اگر می خواهید از دهان شویه های گیاهی یا حاوی فلوراید استفاده کنید با پزشک معالج و دندانپزشک مشورت کنید.

ج: ریزش مو:

چون سرعت رشد و تکیثر (زیاد شدن) سلولهای پیاز موی سر و تن بسیار زیاد است از این رو ممکن است دراثر شیمی درمانی موقتا به آنها آسیب برسد ولی پس از قطع دارو متوقف می شود و موهایتان به حالت طبیعی درخواهد آمد. هر چند بعضی داروهای شیمی درمانی باعث ریزش مو نمی شود. نگران ریزش موقت موهای خود نباشید ، در صورت تمایل می توانید:

- قبل از شیمی درمانی موهایتان را کوتاه کنید

- از کلاه ، شال کردن یا روسری نخی استفاده کنید

- بدون کلاه لبه دار زیر نور مستقیم خورشید قرار نگیرید ، از کرم مرطوب کننده و ضد آفتاب برای پوست سر استفاده کنید

- در فصل پائیز و زمستان اگر در ناحیه سر خود احساس سرما داشتید حتما از کلاه ، روسری یا عرق چین هنگام خواب استفاده کنید.

- با شانه دانه درشت موهای خود را شانه کنید

- از شامپوهای ملایم برای شستن مو استفاده کنید و بعد از حمام از سشوار استفاده نکنید

چ: احتمال عفونت:

اکثر داروهای شیمی درمانی اثر مستقیمی روی مغز استخوان که محل تولید سلولهای خونی است دارد و باعث کم کاری مغز استخوان می شود و چون گلبولهای سفید خون (WBC) که در پیشگیری از عفونت و مبارزه با میکروبها کمک بزرگی می کنند و در مغز استخوان ساخته می شوند ، در هنگام شیمی درمانی کاهش پیدا می کنند ، در نتیجه احتمال دچار شدن به بیماریهای عفونی افزایش می یابد.

نشانه های عفونت چیست؟ تب بالاتر از 38 درجه سانتیگراد ، لرز ، عرق کردن زیاد در شب یا هنگام خواب ، اسهال شدید ، تکرار ادرار یا سوزش ادرار ، سرفه شدید یا گلو درد. در صورت دچار شدن به علائم فوق فورا با پزشک معالج یا پرستارتان (حتی اگر نصفه شب مجبور شوید) تماس گرفته و خود سرانه داروی تب بر (آسپرین و استامینوفن و ...) استفاده نکنید و در صورت تجویز آنتی بیوتیک ، طبق دستور پزشک به طور منظم (سر ساعت) مصرف کنید.

بنابراین به منظور کاهش دچار شدن به عفونت ، نکات زیر را رعایت کنید:

- دستهایتان را حتما با صابون بشویید ، مخصوصا قبل از صرف غذا و بعد از اجابت مزاج و تماس با حیوانات

- موقع گرفتن ناخن هایتان مواظب باشید که گوشتتان را نگیرید و زخمی نکنید.

- در طول دوره شیمی درمانی بهتر است از معاشرت های اجتماعی غیر ضروری کاسته شود ، از رفت و آمد افراد متفرقه بخصوص کسانی که بیماری عفونی ، تنفسی ، مسری مانند سرماخوردگی ، آنفولانزا ، سرخک یا آبله مرغان دارند در اطرافتان جلوگیری کنید و از ماسک استفاده کنید

- از رفتن به مکان های شلوغ مانند سینما ، اتوبوس ، مترو ، ترمینال مسافرتی ، میهمانی های پر جمعیت و مراکز خرید خودداری کنید

- از مسواک نرم استفاده کنید تا احتمال زخم شدن دهان و لثه کم شود

- برای تراشیدن ریش از تیغ استفاده نکنید

- بعد از هر بار اجابت مزاج با دقت نشیمن گاهتان را بشویید و اگر سوزش دارید یا زیر دستتان دکمه های بواسیر حس کردید با پزشک مشورت کنید.

- از خوردن میوه ها و سبزی های خام و نپخته مثل سبزی خوردن ، کاهو ، کلم ، توت فرنگی و همچنین تخم مرغ خام خودداری کنید.

- پزشک تعداد گلبول سفید خونتان (WBC) را در طول درمان کنترل خواهد کرد.

- در اتاق خودتان گلها و گیاهان طبیعی ، اکواریوم ، قفس پرندگان ، حیوانات خانگی نگهداری نکنید.

- از هر گونه اقدامات ایمن سازی نظیر تزریق واکسن آنفولانزا یا ذات الریه بدون اطلاع پزشک معالج خودداری کنید

- وسایل و لوازم شخصی خود ازقبیل حوله ، لباس ، بشقاب ، لیوان ، قاشق و ... را در اختیار دیگران قرار ندهید.

ح: ناراحتی پوستی:

ناحیه ای از پوست که رادیوتراپی می شود ممکن است دچار التهاب و سوختگی شود. همچنین داروهای شیمی درمانی ممکن است باعث تغییراتی جزئی مثل قرمز شدن ، تغییر رنگ و کدر شدن پوست و ناخن ، خشک شدن ، پوسته شدن و خارش در پوست بشود. ممکن است ناخن های شما تیره ، زرد ، شکننده یا ترک خورده شوند و یا جوشهای کوچکی زیر پوست پیدا شود که اکثر اینها به مرور رفع می شود و به درمانی خاصی نیاز ندارد ولی رعایت نکات زیر می تواند به حل مشکل کمک کند:

- جوشهای صورت و بدن را نکنید و اگر جوش صورت دارید ، صورت را تمیز و خشک نگهدارید و از صابونهای و کرمهای بهداشتی ملایم استفاده کنید

- اگر پوست شما خشک شده است از محلولها و کرمهای مرطوب کننده بدون اسانس و الکل (مثل کرم و صابون بچه) استفاده کنید

- حمام داغ و طولانی مدت نگیرید ، در صورتی که دوش آب گرم (ولرم) گرفتید ، خودتان را به آرامی با حوله نخی و نرم خشک کنید ، حوله را روی پوست نکشید. علائم خط کشی پرتودرمانی را نشوئید و پاک نکنید.

- در طول درمان زیر نورمستقیم آفتاب نمانید و اگر پوست شما به علت حساسیت در برابر خورشید قرمز شد از کرم ضد آفتاب یا از لباس نخی آستین دار بلند و کلاه لبه دار برای محافظت در برابر نور خورشید استفاده کنید.

- اگر کهیر یا خارش در پوست شما دیده شد و یا پوسته شده است با پزشک مشورت کنید

خ: نامنظم شدن عادات ماهانه و یا قطع آن در خانمها

شیمی درمانی می تواند باعث نامنظم شدن عادت ماهانه و یا قطع آن در بعضی از افراد شود و یا تا پایان دوره درمان ادامه داشته باشد ، در صورت زیاد شدن خونریزی عادت ماهانه ، کم شدن فاصله بین دو عادت ماهانه ، گر گرفتگی، یائسگی زودرس ، عفونت و ترشح در ناحیه تناسلی ، به پرستار و پزشک معالج اطلاع دهید

د: احساس ضعف و خستگی و تنگی نفس:

همانطور که داروهای شیمی درمانی باعث کاهش گلبول سفید می شود ممکن است گلبولهای قرمز خون (RBC) هم کاهش یابند و چون کار اصلی گلبولهای قرمز ، بردن اکسیژن از ریه به بافت های مختلف است کاهش این گلبولها باعث کم خونی شده و به دنبال آن بیمار دچار خستگی (احساس ضعف و خستگی شدید) ، سرگیچه (احساس غش) ، تپش قلب و حتی تنگی نفس می شود. هرگاه علائم بالا را مشاهده کردید با پزشک در میان بگذارید و نکات زیر را رعایت کنید:

- در طول روز به میزان کافی استراحت کنید ولی کمتر بخوابید تا خواب شب مختل نشود ، از انجام کارهای سنگین پرهیز کنید تا نیروهایتان را ذخیره کرده باشید

- در کارتان شتاب نکنید تا کمتر به سرگیجه بیفتید بخصوص هنگام تغییر وضعیت مثلا از حالت خوابیده به نشسته ، آهسته عمل کنید

- مصرف غذاها و مایعات پرکالری مانند عسل ، مربا ، لبنیات ، پوره تخم مرغ ، آب گوشت ، سوپ و ... با نظر پزشک و کارشناس تغذیه انجام گیرد.

- در محیط کار ، با اطلاع و همکاری کارفرما در فواصل منظم استراحت کنید و خود را خسته نکنید. می توانید پاره وقت کار کنید یا روز درمان و فردای آن روز را مرخصی بگیرید.

- در مدت شیمی درمانی ، انجام کارهای سنگین خانه (جاروزدن ، شستن ظرف ها و...) بین همه افراد خانواده تقسیم شود.

- روزانه 15-10 دقیقه در سطح صاف پیاده روی کنید. در مورد انجام بقیه ورزش ها بسته به نوع بیماری با پزشک معالج مشورت کنید

- غالبا در جریان شیمی درمانی ، آزمایش ساده خون و اندازه گیری گلبولهای خون و پلاکت برای کنترل وضع خونی شما انجام خواهد شد. پزشک معالج ، در صورت بروز کم خونی ، شاید تزریق خون و تجویز داروی تقویت کننده را ضروری بداند.

ذ: خواب رفتگی و گزگز در انگشتان و اختلال در تعادل:

داروهای شیمی درمانی ممکن است تغییراتی در اعصاب حسی ایجاد کنند و باعث عوارضی مثل خواب رفتگی انگشتان دست و پا و یا اختلال در حرکت و از دست دادن تعادل شوند که معمولا گذرا بوده و با قطع دارو بتدریج برطرف می شود. پزشک را در جریان این امر بگذارید ، ممکن است مقدار مصرف داروها را کاهش دهد.

- هنگام بالا و پائین رفتن از پله ها از نرده استفاده کنید. کفش با زیره پلاستیکی بپوشید

- موقع حمام کردن از بالشتک حمام و دمپایی عاج دار استفاده کنید تا لیز نخورید.

- کمتر رانندگی کنید چون حس ترمز در کف پا کم می شود

ر: تورم صورت و دستها و پاها و شکم

بعضی از داروهای شیمی درمانی ممکن است باعث تغییراتی هورمونی و در نتیجه افزایش مایعات داخل بافتها و باقی ماندن مایع زیاد در بدن بشوند. اگر متوجه تورم یا پف کردن در صورت ، دستها ، پاها یا شکم شدید به پزشک معالج یا پرستاران اطلاع دهید ، همچنین توصیه می شود از مصرف زیاد نمک پرهیز کنید. پزشک معالج می تواند داروی مدر جهت دفع مایعات اضافی بدن تجویز نماید.

ز: خونریزی

داروهای شیمی درمانی ممکن است باعث کاهش پلاکتها شوند (پلاکتها سلولهای کوچکی هستند که در مغز استخوان ساخته می شوند و نقش مهمی در لخته شدن خون دارند و از خونریزی جلوگیری می کنند ) اگر مقدار پلاکتهای خون کم شود احتمال خونریزی داخلی به صورت های مختلف بالا می رود. پزشک معالج در طول درمان وضعیت انعقادی خون (پلاکت) را کنترل خواهد کرد و در صورت افت زیاد ، دستور تزریق پلاکت را خواهد داد. جهت کم کردن خطر خونریزی نکات زیر را رعایت کنید:

- قبل از استفاده کلیه داروهای بدون نسخه ، از پزشک معالج یا پرستاران سوال کنید. آسپرین ، داروهای مسکن و خواب آور موجب کاهش پلاکت و خونریزی داخلی می شود. معمولا برای بیمارانی که شیمی درمانی یا پرتودرمانی شده اند آسپرین تجویز نمی شود.

- قبل از انجام هر اقدام دندانپزشکی با پزشک معالج مشورت کنید ، از مسواک نرم برای تمیز کردن دندان استفاده کنید و لثه ها را با وسیله نرمی مثل پنبه تمیز کنید

- برای نظافت بینی انگشت داخل آن نکنید ، با استفاده از دستمال کاغذی نرم و به آرامی پاک کنید و اگر خون دماغ شدید یا لثه هایتان خونریزی می کند یا خلط خونی داشتید فورا به پزشک معالج اطلاع دهید

- هنگام استفاده از وسایل برنده و نوک تیز مثل کارد ، احتیاط کنید مبادا جایی از بدنتان زخم شود.

- به منظور جلوگیری از سوختن بدنتان از دست زدن به وسایل داغ خوداری کنید

- از کارهای سخت بدنی و ورزش سنگین خودداری کنید تا جایی از بدنتان زخمی نشود.

- اگر زیرپوست ، به خصوص در ناحیه ساق پا و یا شکم دانه های قرمز رنگی پیدا شد فورا به پزشک اطلاع دهید

- اگر کبودی و خون مردگی زیرپوست بدنتان مشاهده کردید اطلاع دهید

- از گذاشتن درجه (حرارت سنج) در مقعد ، استعمال شیاف و تنقیه خودداری کنید.

- خون ریزی واژینال (رحمی) و خونریزی از ناحیه مقعد را اطلاع دهید

- ادرار صورتی یا قرمز رنگ ، مدفوع خونی یا سیاه رنگ را فورا به پزشک معالج یا پرشتاران اطلاع دهید

پس از پایان دوره شیمی درمانی ، شما باید مرتبا وضعیت جسمی خود را معاینه و کنترل کنید. در تمام مراحل درمان ، اگر بین دو نوبت مراجعه به پزشک معالج ، مشکلی برایتان پیش آمد و یا هرگونه درد ، ناراحتی و عوارض غیرطبیعی دیگری در وضعیت جسمی خود مشاهده کردید ، منتظر تاریخ بعدی نمانید. هرچه سریعتر با پزشک یا پرستاران تماس بگیرید و از ایشان بخواهید تاریخ مراجعه بعدی شما را تغییر دهد. با مراجعه زودهنگام ، کنترل و پیگیری برنامه درمانی ، از صحت و سلامت خود اطمینان حاصل کنید.

راهکارهای برای ترک عادت جویدن ناخن تهیه گشت

روش اول – به ناخن‌های‌تان برسید و آن‌ها را زیبا کنید

۱. مرتبا تا آن‌جا که می‌توانید ناخن‌های‌تان را مانیکور کنید.

می‌توانید برای رسیدن به هدف و ترک جویدن ناخن ها از روش مانیکور کردن مرتب ناخن‌های‌تان استفاده کنید. لازم به ذکر نیست، اگر به ناخن‌های‌تان برسید و آن‌ها را لاک بزنید، احتمال این‌که بخواهید آن‌ها را بجوید کم‌تر می‌شود، زیرا در این حالت ممکن است دل‌تان نیاید ناخن‌های‌ رنگی‌تان را بجوید یا مانیکورتان را خراب کنید. وقتی ناخن‌هایی بسیار زیبا داشته باشید، بیش‌تر به حفظ زیبایی‌شان تمرکز خواهید کرد؛ بهترین روش برای داشتن ناخن‌هایی چشم‌نواز و درخشان، مانیکور کردن آن‌ها است.

• برای اطلاعات بیش‌تر در مورد داشتن ناخن‌هایی درخشان بهتر است با یک مانیکوریست صحبت کنید. در این مورد خاص، مجاز هستید هر چه می‌توانید به خاطر زیبایی ناخن‌های‌تان به خود ببالید و مقابل دیگران با آن‌ها پز دهید.

۲. ناخن‌های‌تان را نسبتا کوتاه نگه دارید.

انجام مانیکور ساده می‌تواند به حفظ سلامتی ناخن‌های‌تان کمک کند؛ به علاوه با کوتاه نگه داشتن ناخن‌ها نیز می‌توانید از جویده شدن‌شان پیشگیری کنید.

• اگر ناخن‌های‌تان از حد معمول بلندتر هستند، آن‌ها را کوتاه کنید. همیشه و همه جا ناخن‌گیر همراه‌تان داشته باشید. اگر ناخن اضافه نداشته باشید، پس چیزی نیز برای جویدن نخواهید داشت.

۳. پوسته‌های بیخ ناخن‌های‌تان را مرتبا تمیز کنید.

بخش هلالی سفید رنگ بیخ ناخن‌های بسیاری از افرادی که ناخن می‌جوند، قابل مشاهده نیست؛ زیرا این افراد معمولا پوسته‌های آن ناحیه را تمیز نمی‌کنند. برای انجام این کار، می‌توانید با دقت و با کمک ابزاری خاص، پوسته‌های بیخ ناخن‌های‌تان را تمیز کنید تا آن‌ها کامل و زیبا دیده شوند. انجام این کار، معمولا بعد از حمام آسان‌تر است زیرا پوسته‌ها نرم و مرطوب می‌شوند.

• این کار باعث می‌شود ناخن‌های‌تان بلندتر به نظر بیایند، و هم‌چنین به آن‌ها ظاهری زیبا و جذاب می‌دهد، و البته به شما نیز انگیزه می‌دهد تا دست از جویدن ناخن بر دارید.

۴. رژیم غذایی سالم داشته باشید.

رعایت رژیم غذایی سالم کمک‌تان می‌کند بیش‌تر احساس تن‌درستی کنید، و باعث می‌شود ناخن‌هایی سالم داشته باشید که به خوبی رشد می‌کنند. برای حفظ سلامت و رشد طبیعی ناخن‌ها بهتر است غذایی مصرف کنید که سرشار از کلسیم و منیزیوم باشند. به علاوه، مهم‌ترین عاملی که باعث می‌شود آدم‌ها به جویدن ناخن گرایش پیدا کنند، کمبود کلسیم و منیزیوم در بدن‌شان است؛ زیرا بدن به شکل ناخودآگاه می‌خواهد منابع کلسیم و منیزیوم‌اش را حفظ کند.

• مصرف تخم‌مرغ، سویا، غلات کامل، و جگر برای ناخن بسیار مفید است. مواد معدنی حاوی گوگرد در میوه‌ها و سبزیجاتی نظیر سیب،خیار، انگور، سیر، مارچوبه و پیاز نیز به رشد ناخن‌ها کمک می‌کنند.
• اسیدهای چرب ضروری موجود در ماهی تن، سالمون، حلزون صدف‌دار، سبزیجات برگ‌دار، آجیل، و دانه‌ها نیز برای فرایند سوخت و ساز بدن ضروری هستند و به درخشانی و انعطاف‌پذیری ناخن‌ها کمک می‌کنند.

۵. به ناخن‌های زیبای‌تان ببالید.

از این‌که ناخن‌های‌ جدید و زیبای‌تان را به دوستان و حتی افرادی نشان دهید که خیلی آن‌ها نمی‌شناسید، خجالت نکشید. دست‌های‌تان را به آن‌ها نشان دهید و بگویید: “‌باورتان می‌شود من قبلا ناخن‌های‌ام را می‌جویدم؟‌”

• از دست‌های‌تان عکس بگیرید و از زیبایی‌شان لذت ببرید. حتی می‌توانید آن عکس‌ها را جایی روی دیوار اتاق‌تان بچسبانید، یا آن‌ها را در کنار عکس‌های قدیمی – آن زمان که ناخن‌هایی نامناسب و جویده شده داشتید – قرار دهید و به توانایی‌تان در ایجاد تغییرات بزرگ در زندگی افتخار کنید.

روش دوم – دست و دهان‌تان را مشغول نگه دارید

۱. به دنبال عادتی مناسب بگردید و آن را جایگزین عادت ناخن جویدن کنید.

هر وقت احساس کردید باید ناخن‌تان را بجوید، جایگزین‌اش را انجام دهید. بعضی آدم‌ها دوست دارند با انگشتان‌شان ضرب بگیرند، با شست‌شان بازی کنند، انگشتان‌شان را در هم قفل کنند، دست‌های‌شان را در جیب‌شان فرو کنند، یا فقط به آن‌ها خیره شوند. فقط باید مطمئن شوید کاری را که قصد دارید جایگزین ناخن جویدن کنید، به اندازه‌ی آن مضر و ناپسند نباشد؛ حتی‌الامکان سعی کنید عادتی مفید را جایگزین ناخن جویدن کنید.

• همیشه یک کش پلاستیکی، سکه یا وسیله‌ای کوچک داخل دست‌تان نگه دارید. و به جای ناخن جویدن دائما با آن‌ها بازی کنید.
• در لحظاتی که معمولا عادت ناخن جویدن به سراغ‌تان می‌آید، مانند زمان‌هایی که سوار ماشین هستید یا در کلاس نشسته‌اید، دست‌تان را به کارهایی دیگر مشغول کنید. در این زمان‌ها به دنبال عادتی جایگزین بگردید. مثلا اگر در کلاس هستید، حواس‌تان را کاملا به یادداشت‌های‌تان معطوف کنید. یا اگر در خودرو، اتوبوس، یا مترو هستید، سعی کنید با دسته کلیدتان بازی کنید.
• از توپ‌های نرم و کوچک پلاستیکی استفاده کنید. بازی کردن با این توپ‌ها علاوه بر این‌که بسیار سرگرم‌کننده است، هنگامی که در معرض جویدن ناخن قرار می‌گیرید نیز باعث مشغول شدن دست‌تان می‌شود.
• در این مواقع می‌توانید سکه را نیز امتحان کنید؛ سکه‌ای در جیب‌تان بگذارید و هر وقت احساس کردید باید ناخن‌ بجوید، با آن بازی کنید.
• به علاوه، از آن‌جا که در این عادت‌ها خوردن یا جویدن صورت نمی‌گیرد، باعث می‌شود بتوانید عادت و دلبستگی به جویدن را ترک کنید.

۲. با انتخاب و انجام یک سرگرمی دست‌تان را مشغول نگه دارید.

نه تنها انجام یک سرگرمی جدید ذهن‌تان را از ناخن جویدن دور می‌کند، بلکه هم‌زمان باعث می‌شود بتوانید علایق جدید‌تان را نیز کشف کنید.

• سرگرمی‌هایی که برای مشغولیت دست‌ها و ترک جویدن ناخن انتخاب می‌کنید، می‌توانند شامل این موارد باشند: ساخت ماکت یا انجام تعمیرات کوچک و کارهای خانه، بافندگی یا قلاب‌بافی، بافندگی با انگشتان، دویدن یا انجام برخی کارهای بیرون از خانه، یا حتی تزیین و انجام کارهای مراقبت از ناخن.
• اگر فردی هنرمند هستید، می‌توانید به سفالگری یا گچ کاری بپردازید. این کارها دست‌تان را کاملا مشغول نگه می‌دارند، و تا مدت‌ها پس از شستن و پاک کردن گچ و خاک از دست‌تان، طعم‌شان هم‌چنان روی ناخن‌تان باقی می‌ماند. هر دوی این مواد مزه‌ای نامناسب دارند (خاک رس کمی شور است و می‌تواند بافتی لعاب‌دار روی ناخن‌تان بر جای بگذارد، گچ نیز مزه‌ای مخصوص به خود دارد که آن چنان دلچسب نیست)، و هم‌زمان می‌توانند دست‌های‌تان را برای ساختن آثاری زیبا و هنری مشغول نگه دارند.

۳. دهان‌تان را مشغول نگه دارید.

انجام برخی کارها و ترفندها می‌تواند دهان‌تان را مشغول نگه دارد و مدت زمانی را صرف جویدن ناخن‌های‌تان می‌شود، کاهش دهد؛ البته باید مراقب باشید خودِ این کارها به عادتی جدید و مضر تبدیل نشوند. در ادامه به چند مورد از این کارها اشاره می‌کنیم:

• در طول روز آدامس بجوید یا آب‌نبات‌های نعنایی میل کنید. اگر دهان‌تان مشغول آدامس جویدن باشد یا در حال لذت بردن از طعم دلپذیر آب‌نبات باشید، جویدن ناخن کمی برای‌تان سخت می‌شود. به علاوه، وقتی حسی که از ناخن جویدن دریافت می‌کنید با طعم آدامس نعنایی یا آب‌نبات پرتقالی ترکیب ‌شود، تجربه‌ای آن‌چنان دلچسب برای‌تان به وجود نمی‌آورد.
• در طول روز دهان‌تان را به خوردن تنقلات کوچک و سالم مشغول نگه دارید. اگرچه همیشه باید از مصرف بیش از اندازه‌ی تنقلات خودداری کنید، زیرا این کار به افزایش وزن‌تان منجر می‌شود، ولی می‌توانید از تکه‌های بسیار کوچک برخی تنقلات سالم، مانند تکه‌های هویج یا کرفس استفاده کنید؛ و به این ترتیب می‌توانید تمام روز دهان‌تان را به جویدن مشغول نگه دارید.
• همیشه بطری آب آشامیدنی همراه‌تان داشته باشید. هر جا می‌روید با خودتان آب ببرید، و هر وقت در مقابل وسوسه‌ی ناخن جویدن احساس ضعف کردید، مقداری آب بنوشید.

۴. همیشه لاک بزنید.

ممکن است لاک زدن بتواند شما را از جویدن و گاز زدن ناخن‌های‌تان منصرف کند، زیرا شاید رنگ شاد و جذاب ناخن‌ها نظرتان را به خود جلب نماید و کمی حواس‌تان را از جویدن‌شان پرت کند. این کار هم‌چنین انگیزه‌تان را برای خودداری از جویدن ناخن‌ها بیش‌تر می‌کند، زیرا کسی دوست ندارد ظاهر زیبای ناخن‌های‌اش از بین برود.

• از رنگ مورد علاقه‌تان استفاده کنید، این‌گونه احتمال کسب موفقیت برای‌تان بیش‌تر می‌شود.
• ناخن‌های‌تان را طراحی کنید. اگر واقعا طرح ناخن‌های‌تان را دوست داشته باشید، هرگز آن‌ها را از بین نخواهید برد.
• طراحی و لاک زدن ناخن‌های‌تان را به عادت و سرگرمی همیشگی تبدیل کنید. اگر این کار را به مدت طولانی ادامه دهید، احتمال موفقیت‌تان بیش‌تر خواهد شد.

روش سوم – از عوامل بازدارنده‌ی جویدن استفاده کنید

۱. برای ترک کردن عادت جویدن ناخن‌ها می‌توانید از برخی محصولات مخصوص این کار استفاده کنید.

این محصولات – مانند لاک‌ها و اسپری‌های مخصوص – را می‌توانید از داروخانه‌ها و برخی فروشگاه‌ها تهیه نمایید.

• در این محصولات بازدارنده از مواد شیمیایی سالم و غیر سمی استفاده می‌شود که فقط بد مزه هستند.
• قبل از استفاده از این محصولات، حتما دستورالعمل‌ها و نکات موجود در جعبه‌ی آن‌ها را مطالعه کنید. عموما، این محصولات را باید مانند لاک روی ناخن‌های‌تان بمالید. پس از آن، هر وقت ناخودآگاه شروع به جویدن ناخن کردید، طعم ناخوشایند ناخن‌تان باعث می‌شود بیش از پیش سعی کنید این رفتار را تکرار نکنید.

۲. در طول روز بارها و بارها از این محصولات بازدارنده استفاده کنید.

به علاوه، می‌توانید روی آن‌ را برق ناخن بمالید؛ این کار باعث می‌شود محصولات بازدارنده‌ مدتی بیش‌تر روی ناخن بمانند، و هم‌چنین سطح ناخن‌تان نیز نرم و براق می‌شود. براق شدن سطح ناخن‌های‌تان کمک می‌کند تا همیشه به یادتان بماند که نباید آن‌ها را بجوید (شاید پس از مدتی به مالیدن محصولات بازدارنده نیاز نداشته باشید، و استفاده از برق ناخن برای‌تان کافی باشد).

۳. همیشه و همه‌ جا این محصولات را همراه‌تان داشته باشید.

آن‌ها را در کیف دستی، خودرو، یا میز کارتان بگذارید. هر وقت احساس کردید تاثیرشان را از دست داده‌اند، آن‌ها را بار دیگر روی ناخن‌تان بمالید. در این روش، مقاومت و پافشاری نکته‌ای بسیار مهم تلقی می‌شود.

۴. تنها از یک محصول استفاده نکنید.

همان‌گونه که پیش‌تر گفته شد، انواع مختلف این محصولات را می‌توانید از داروخانه‌ها تهیه کنید. اگر محصولی که در حال استفاده از آن‌ هستید، کارایی‌اش را برای‌تان از دست داد، یا به مزه‌اش عادت کردید، از محصولی دیگر استفاده کنید و به تلاش‌تان ادامه دهید.

۵. پس از آن‌که با کمک محصولات بازدارنده، این عادت را ترک کردید، هم‌چنان تا مدتی به استفاده از این محصولات ادامه دهید.

حتی اگر در ترک این عادت موفق شدید، بهتر است این محصولات را به عنوان یادبود، همیشه همراه‌تان داشته باشید.

• اگر هر زمان در آینده، باز هم به انجام این کار وسوسه شدید، فقط کافی است بار دیگر این محصولات را ببویید تا تجربه‌ی تلخ گذشته برای‌تان تداعی شود.

روش چهارم – ناخن‌های‌تان را بپوشانید

۱. ناخن‌های‌تان را با لاک بپوشانید.

سعی کنید از رنگ‌های تند، مانند قرمز، یا رنگ سیاه استفاده کنید که اگر به دلیل جویده شدن ناخن‌تان تکه تکه یا ورقه ورقه شوند، خیلی زشت و احمقانه به نظر برسند. اگر دوست ندارید ناخن‌های‌تان رنگی باشند، به آن‌ها برق ناخن بزنید؛ و برای درخشندگی و زیبایی‌شان از برخی محصولات آرایشی یا وازلین استفاده کنید. جویدن ناخنی که بسیار زیبا به نظر برسد، کاری دشوار است.

۲. از ناخن مصنوعی استفاده کنید.

این کار نیز جزء روش‌هایی عالی برای پوشاندن ناخن‌های‌تان محسوب می‌شود. ناخن‌های‌تان را به صورت کاملا حرفه‌ای مانیکور کنید، و از مانیکوریست‌تان بخواهید از ناخن آکریلیک استفاده کند.

عمر این ناخن‌ها طولانی است، و هر گاه از آن‌ها خسته شدید، می‌توانید آن‌ها را بردارید و در زیر آن‌ها، ناخن‌های طبیعی و زیبای‌تان را مشاهده کنید.

• در صورت تمایل می‌توانید از مانیکوری ویژه و گران‌قیمت به همراه ناخن‌های مصنوعی استفاده کنید. در این صورت،‌ جویدن و خراب کردن این ناخن‌های گران‌قیمت‌، برای‌تان به مراتب سخت‌تر می‌شود.

۳. دستکش بپوشید.

همیشه همراه خود یک جفت دستکش داشته باشید، و هر گاه به جویدن ناخن‌های‌تان وسوسه شدید، آن‌ها را دست‌تان کنید. به ویژه، اگر این کار را وسط تابستان انجام دهید؛ به دلیل این‌که این کار تا حدودی احمقانه به نظر می‌رسد، ممکن است تاثیری عمیق‌تر بر روی‌تان بگذارد.

• اگر پوشیدن دستکش مزاحم کارهای‌تان می‌شود و انجام برخی کارها را با دشواری همراه می‌کند، سعی کنید این شرایط را تحمل کنید، زیرا انگیزه‌تان را برای ترک این عادت ناپسند بیش‌تر می‌کند. در این شرایط، دائما به خودتان یادآوری کنید، اگر جویدن ناخن‌های‌تان را ترک می‌کردید، اکنون مجبور نبودید این شرایط را تحمل کنید.

روش پنجم – در هر مرحله، جویدن یکی از ناخن‌های‌تان را کنار بگذارید

۱. در هر زمان، از یکی از انگشت‌های‌تان مراقبت کنید.

اگر ناخنی دارید که ظاهرا بیش از دیگران از جویدن آسیب دیده است، بهتر است کارتان را با آن ناخن شروع کنید. با این حال، اگر آسیب وارده به همه‌ی ناخن‌ها یکسان به نظر می‌رسد، به صورت دل‌خواه یکی از انگشتان‌تان را انتخاب کنید.

• اگر ترک این عادت ناپسند به صورت یکجا و ناگهانی برای‌تان کاری دشوار است، انتخاب یک انگشت در هر مرحله می‌تواند برای‌تان آسان‌تر باشد، و ترک این عادت را در چند مرحله امکان‌پذیرتر کند؛ در حالی که اگر بخواهید بیش از توان‌تان تلاش کنید، شاید نتیجه‌ی معکوس بگیرید.

۲. ناخن مورد نظر را برای چند روز نجوید.

حتما می‌توانید و آن‌قدر اراده دارید که چند روز، فقط یکی از ناخن‌های‌تان را نجوید؛ با این حال، می‌توانید این کار را با کمک روش‌های دیگر مانند چسباندن چسب زخم دور انگشت مورد نظر انجام دهید. این کار دسترسی‌تان را به آن ناخن مسدود و جویدن آن را سخت می‌کند.

۳. به تغییرات ظاهری و زیبایی ناخن مورد نظر نسبت به دیگر ناخن‌ها دقت کنید.

پس از چند روز، آن ناخن خوش‌شانس و برگزیده، به شکل طبیعی و زیبای خود بر می‌گردد؛ و به این وسیله، پاداش تلاش‌تان را دریافت می‌کنید.

• در این چند روز، واقعا سعی کنید ناخن مورد نظر را نجوید. اگر واقعا احساس می‌کنید به جویدن ناخن نیاز دارید، ناخن‌های دیگرتان را بجوید. گاهی اوقات، همین که به ذهن‌تان برسد ناخن‌ّهایی دیگر نیز برای جویدن دارید، می‌تواند بسیار کمک‌تان کنید؛ حتی اگر واقعا هیچ کدام از سایر ناخن‌های‌تان را هم نجوید.

۴. در مرحله‌ی بعد، یکی دیگر از ناخن‌های‌تان را انتخاب کنید.

وقتی توانستید با موفقیت یکی از ناخن‌های‌تان را از جویده شدن در امان نگه دارید، به سراغ انگشتی دیگر بروید. با این حال،‌ نکته‌ی مهم که در طول این مدت باید رعایت کنید این است که از هر دوی ناخن‌ها در برابر جویده شدن مراقبت کنید. قطعا دل‌تان نمی‌خواهد، حال که تمرکزتان را به ناخنی دیگر معطوف کرده‌اید، باز هم ناخن قبلی را بجوید و زحمات‌تان را هدر دهید.

۵. این کار را آن‌قدر ادامه دهید تا با موفقیت بتوانید همه‌ی ناخن‌های‌تان را از جویده شده در امان نگه دارید.

اگر واقعا احساس کردید به جویدن ناخن تان نیاز دارید، آخرین انگشتی را بجوید که از آن در برابر جویده شدن مراقبت کرده بودید. با این‌ کار میزان آسیب وارده‌ی مجدد را به سایر ناخن‌های‌تان محدود می‌کنید.

روش ششم – ناخن‌های‌تان را با چسب زخم بپوشانید

۱. روی ناخن‌های‌تان چسب زخم بزنید.

بخش وسط چسب زخم را روی ناخن قرار دهید و دو طرف چسب‌دارش را تا روی قسمت نرم انگشت بکشید و روی هم بچسبانید.

۲. آن‌قدر به نوک انگشتان‌تان چسب بزنید تا عادت جویدن ناخن را ترک کنید.

بعد از حمام، یا هر زمان که این چسب‌ها کثیف یا خیس شدند، و به طور کلی، هر چند روز یک بار چسب‌های زخم روی ناخن‌های‌تان را تعویض کنید.

• می‌توانید هنگام مناسبت‌های خاص یا در مهمانی‌ها، چسب‌ها را از روی دست‌های‌تان باز کنید، یا این‌که حتی تصمیم بگیرید در مهمانی‌ها نیز با همین چسب‌ها حاضر شوید، شاید ظاهر احمقانه‌شان انگیزه‌تان را برای ترک این عادت ناپسند بیش‌تر کند.
• بهتر است شب‌ها، هنگام خواب، این چسب‌ها را از دست‌تان باز کنید؛ البته اگر در طول خواب این عادت به سراغ‌تان نمی‌آید. این کار را انجام دهید تا کمی پوست‌تان نفس بکشد. هم‌چنین به خاطر داشته باشید، اگر چسب‌ها کثیف یا خیس شدند، حتما آن‌ها را عوض کنید.

۳. بعد از چند هفته، استفاده از چسب‌های زخم را متوقف کنید.

برای ترک عادت جویدن ناخن حداقل ۲۱ روز زمان نیاز دارید، بنابراین باید خودتان را آماده تا حداقل برای این مدت، روش چسب زخم را اجرا کنید. پس از گذشت این زمان، می‌توانید این کار را متوقف کنید.

• با وجود این، اگر واقعا می‌خواهید این عادت ناپسند را به طور کلی ترک کنید، باید حتما عادتی مناسب را جایگزین آن نمایید. برای مثال، هم‌زمان با این‌که روش چسب زخم را اجرا می‌کنید، به جای جویدن ناخن، آدامس بدون قند بخورید یا با توپ‌های نرم و کوچک پلاستیکی بازی کنید. معمولا جایگزین کردن عادات بد با عادات خنثی یا مثبت بهترین روش برای ترک آن‌ها است.

۴. به روند بهبود ناخن‌های‌تان توجه کنید.

اگر پس از مدتی باز هم شروع به جویدن ناخن های‌تان کردید، بار دیگر و برای مدت طولانی‌تر از چسب زخم استفاده کنید، یا روش‌های دیگر را به کار ببندید.

• برخی پژوهش‌ها نشان داده‌اند، برای ترک موفقیت‌آمیز عادات بد، حدودا تا سه ماه زمان لازم است، بنابراین هیچ‌وقت انتظار نداشته باشید به سرعت به موفقیت برسید. حتی بعد از این‌که چسب‌های زخم را از دست‌های‌تان باز کردید، باز هم به صورت آگاهانه به این مشکل و به آرزوی‌تان برای ترک این عادت فکر کنید.
• برای اطمینان از دستیابی به نتیجه‌ی موفقیت‌آمیز، بعد از تمام شدن دوره‌ی استفاده از چسب‌های زخم، حتما به ناخن‌های‌تان لاک بزنید، آن‌ها را به صورت حرفه‌ای مانیکور کنید، یا از محصولات بازدارنده استفاده نمایید.

bazdeh

موارد مصرف و عوارض آسپرین تهیه شد

موارد مصرف "درد , آرتریت (دردهای مفصلی) , ضایعات آمبولی (لخته های خون در عروق ) و حملات با نارسایی عروق مغزی , برای بیماران قلبی به منظور پیشگیری از لخته های پلاکتی"

موارد منع مصرف "آسم , افراد دارای سابقه کهیر یا حساسیت شدید , فاویسم ( کمبود GOPD) , اختلالات خونریزی دهنده , کودکان مبتلا به آبله مرغان و در نارسایی کلیه و کبد."

عوارض جانبی "مشکلات گوارشی , تهوع , خونریزی معده , نارسایی کلیوی , وزوزگوش"

آموزش "خونریزی یا تغییر رنگ مدفوع (قیری شدن مدفوع) را اطلاع دهید.دارو را با شیر میل کنید. آسپیرین را بهتر است 30 دقیقه قبل از غذا یا 2 ساعت بعد از غذا مصرف کنید"

آسپرین نام عمومی AcetylSalicylic Acid – ASA است. نام آسپرین توسط Bayer Pharmaceutical، اولین شرکت تولید کننده ی این دارو نام گذاری شد. آسپرین دارویی همه کاره است که از برگ و پوست درختان بید و غان بدست می آید. از این دارو به عنوان ضد درد، تب بر، ضد التهاب و محافظ قلب استفاده می شود. مصرف آسپرین فواید زیادی دارد.

۱-چگونه آسپرین درد و التهاب را تسکین می دهد؟ سلول های آسیب دیده و ایجاد کننده ی درد مقدار زیادی آنزیم سیکلواکسیژناز-۲ تولید می کنند. این آنزیم هم ماده ی شیمیایی پروستاگلاندین را تولید می کند که این ماده به مغز دستور می دهد بخشی از بدن درد کند. همچنین باعث می شود منطقه ی آسیب دیده مایعاتی آزاد کند که باعث تورم و التهاب آن قسمت می شوند. آسپرین به آنزیم سیکلواکسیژناز-۲ متصل شده و جلوی تولید پروستاگلاندین را می گیرد. در نتیجه پیام های عصبی کمتری منتقل شده و ما درد کمتری حس می کنیم. به علاوه به خاطر کمبود پروستاگلاندین التهاب کمتر می شود.

۲-چگونه آسپرین از قلب محافظت می کند؟ آسپرین با جلوگیری از انباشتگی پلاکت های خون که باعث لختگی خون می شود، از حمله ی قلبی پیش گیری می کند. پلاکت ها سلول های کوچک خونی هستند که در جریان خون وجود دارند. وقتی یک زخم خون ریزی می کند، پلاکت ها کنار هم قرار گرفته و لخته ایجاد می کنند و باعث جلوگیری از خون ریزی می شوند. در این مورد لختگی خون مفید است، ولی در بعضی موارد خطرناک شده و باعث ایست قلبی می شود. آسپرین با مهار کردن تولید ترومبوکسان خطر حمله ی قلبی و مغزی را کاهش می دهد. ترومبوکسان باعث به هم چسبیدن پلاکت ها می شود. در نتیجه لخته تشکیل نشده و انسداد عروق ایجاد نمی شود.

۳-چگونه آسپرین تب را کاهش می دهد؟ آسپرین روی هیپوتالاموس (بخشی از مغز که وظیفه ی تنظیم دمای بدن را دارد) تأثیر می گذارد و باعث برعکس شدن عملکرد اینترلوکین که افزایش دهنده ی دمای بدن است می شود. اینترلوکین را اغلب سلول های بدن تولید می کنند.

منبع-phow

تمام آنچه در مورد شیمی درمانی باید بدانید

مردم از شنیدن واژه شیمی درمانی وحشت دارند و براین باورند که هر فردی که شیمی درمانی می‌شود، به بیماری سرطانی و درمان‌ناپذیری مبتلاست و به‌زودی زندگی را وداع خواهد کرد، در حالی که چنین نیست.

سرطان وقتی رخ می‌دهد که سلول‌های بدن به‌صورت غیرطبیعی و غیرقابل کنترل تکثیر شوند. شیمی درمانی به وسیله جلوگیری از تقسیم و تکثیر سلول‌های سرطانی موجب تخریب این روند می‌شود. داروهای شیمی درمانی از طریق خون به سلول‌های سرطانی و تمام قسمت‌های بدن منتقل می‌شوند. این داروها روی سلول‌های سالم هم اثر تخریبی دارند که به‌صورت عوارض جانبی بروز می‌کند؛ این عوارض موقتی هستند و با پایان درمان قطع می‌شوند. یکی دیگر از مهم‌ترین عوارض شیمی‌درمانی، کاهش تعداد سلول‌های خونی است. اهمیت این عارضه تا حدی است که می‌تواند موجب مرگ بیمار شود. شما با مدیریت صحیح این عارضه می‌توانید در موفقیت درمانتان نقش بسزایی داشته باشید. مقاله حاضر به شما کمک می‌کند با همکاری پزشک و پرستار، بسیاری از مشکلات خونی‌تان را رفع کنید.

ریزش مو یکی از عوارض شیمی‌درمانی در استفاده برخی از داروهاست. ریزش مو در عین حال با طول مدت درمان و میزان مصرف دارو برای برخی از داروها بستگی دارد. در این افراد ریزش مو ناشی از آسیب به پیاز مو است و ساقه مو مقاومت خود را در مقابل شستن، فشار و شانه‌زدن از دست می‌دهد. ریزش مو معمولا حدودا پس از 2هفته از روز شروع نخستین مرحله شیمی‌درمانی شروع می‌شود و معمولا قابل برگشت است.

رویش جدید مو معمولا حدود 2ماه پس از پایان شیمی درمانی است. سوء تغذیه و کمبود پروتئین می‌تواند به ریزش مو در بیماران شدت بخشد. از نظر روانی ریزش مو می‌تواند اثرات منفی زیادی در بیماران به‌خصوص خانم‌های جوان داشته باشد. اضطراب، غم، خشم و ترس از تمسخر دیگران موجب انزواطلبی بیماران می‌شود و این اثرات روانی می‌توانند بر روابط اجتماعی و حتی زندگی جنسی برخی از بیماران اثر کند.

برای جلوگیری و کاهش اثرات روانی منفی ناشی از ریزش مو می‌توان قبل از درمان بیماران را به مقابله با آن آماده کرد. البته روش‌هایی برای جلوگیری یا کاهش ریزش مو در این بیماران پیدا شده است هر چند خود این روش‌ها تا حدودی مشکل‌آفرین هستند ولی در کاهش ریزش مو و اثرات روانی منفی آن مؤثر هستند.

مشکلات خونی در بیماران تحت شیمی درمانی

اندام‌های داخلی از قبیل مغز استخوان، طحال و کلیه به کمک سیستم گردش خون و شبکه عروق و غدد لنفاوی کار تولید و تکامل سلول‌های خونی را انجام می‌دهند. مغز استخوان به‌صورت یک بافت اسفنجی در داخل استخوان قرار دارد و به‌طور دائم در حال ساختن سلول‌های خونی است. محصول نهایی مغز استخوان، گلبول‌های قرمز، گلبول‌های سفید و پلاکت‌هاست. این سلول‌ها بعد از ساخته شدن توسط سیستم گردش خون و شبکه لنفاوی به نقاط مختلف بدن منتقل شده و وظایفی را انجام می‌دهند.

انواع سلول‌های خونی

گلبول‌های قرمز: اکسیژن مورد نیاز بدن را از ریه‌ها دریافت کرده به بافت‌های مختلف می‌رسانند و بالعکس اکسید کربن تولید شده در بافت‌ها را به ریه بازمی‌گردانند تا طی فرایند بازدم دفع شود. برای اینکه یک سلول پایه در مغز استخوان تبدیل به گلبول قرمز شود 255 روز زمان احتیاج است. به کاهش شدید گلبول‌های قرمز، آنومی گفته می‌شود که از طریق آزمایش خون و تعیین میزان RBC ، هموگلوبین و هماتوکریت مشخص می‌شود.

گلبول‌های سفید: وظیفه دفاع از بدن در مقابل عفونت‌ها را برعهده دارند. گلبول‌های سفید انواع مختلفی دارند. بعضی به‌وسیله تولید پادتن به مبارزه با میکروب‌ها می‌پردازند و بعضی به‌وسیله بلعیدن میکروب آن‌را هضم می‌کنند. تولید گلبول سفید از سلول‌های پایه مغز استخوان 44 روز طول می‌کشد. کاهش شدید گلبول‌های سفید، نوتروپنی نامیده می‌شود که در آزمایش خون از طریق شمارش WBC ارزیابی می‌شود.

پلاکت‌ها: کارشان انعقاد خون طی خونریزی‌هاست. پلاکت‌ها این کار را به‌وسیله مولکول‌هایی در بدن تحت نام فاکتورهای داخلی و خارجی انجام می‌دهند. در حالت طبیعی همه این فاکتور‌ها در بدن وجود دارد. اگر یکی از این فاکتورها وجود نداشته باشد فرد دچار هموفیلی می‌شود. در این حالت بدن قادر نیست با انعقاد خون، خونریزی را قطع و کنترل کند. تولید پلاکت‌ها از سلول‌های پایه مغز استخوان طی9-5 روز صورت می‌گیرد. کاهش شدید پلاکت‌ها، ترومبوسیتوپنی نامیده می‌شود و در آزمایش خون با شمارش (Platelate(Plt مشخص می‌شود.

تأثیر شیمی‌درمانی روی سلول‌های خونی

داروهای شیمی‌درمانی از طریق گردش خون به همه جای بدن منتقل شده، هرگونه رشد و تکثیر را متوقف کرده یا کاهش می‌دهند. یکی از این نقاط، مغز استخوان است. کاهش رشد و تکثیر در مغز استخوان می‌تواند موجب آنومی، نوتروپنی و ترومبوسیتوپنی شود.

البته با توجه به نوع دارو و تفاوت سرعت رشد سلول‌های خونی ممکن است یکی از 3عارضه مذکور یا هر سه رخ دهد.

درصورت بروز هر کدام از 3عارضه، پزشک معالج، تدابیری را در نظر می‌گیرد و با استفاده از روشی خاص آن‌را درمان می‌کند.

ممکن است پزشک معالج به‌دلیل کاهش سلول‌های خونی میزان دارو را کاهش دهد یا مدتی درمان را به تاخیر بیندازد. برنامه درمانی که پزشک برای شما تعیین کرده بهترین تصمیمی است که می‌توانسته اتخاذ کند. وقتی برنامه درمانی به هر دلیلی کاهش یابد یا به تاخیر بیفتد در واقع درمان، ناقص انجام شده است.

شیمی‌درمانی روش‌ها و مقادیر متفاوتی دارد. اگر سلول‌های خونی کاهش شدید داشته باشند پزشک برنامه درمانی را طوری تنظیم می‌کند که مشکلی به‌وجود نیاید. گاهی هم به‌رغم بروز مشکلات از بیمار می‌خواهد که عوارض را تحمل کند تا برنامه درمانی تکمیل شود. به گفته متخصصان خون، هر کدام از عارضه‌های آنومی، نوتروپنی و ترومبوسیتوپنی نیازمند درمان اختصاصی هستند. سازمان انتقال خون با پالایش خون‌های اهدایی جهت آنومی و ترومبوسیتوپنی فراورده‌هایی را آماده می‌کند.

این فراورده‌ها که شامل خون کامل، خون شسته شده و پلاکت است در بانک خون نگهداری می‌شود و پزشک معالج درصورت نیاز تجویز می‌کند. فراورده‌های خونی بیشتر در مواقعی کاربرد دارد که نیاز باشد سریعا وضعیت گلبول قرمز و پلاکت بهبود پیدا کند.

فاکتورهای رشد خون ساز: این مواد، تولید سلول‌های خونی را در مغز استخوان تحریک می‌کنند. فاکتور رشد اضافی در بدن می‌تواند اثرات شیمی‌درمانی روی مغز استخوان را تا میزان زیادی کنترل کند. در طول شیمی‌درمانی ممکن است فاکتور رشد خونساز به‌صورت تزریقی تجویز شود تا تولید سلول‌های خونی جدید به حفظ وضع سلامتی کمک کند. برای هر کدام از سلول‌های خونی فاکتور رشد اختصاصی وجود دارد که ممکن است در طول درمان از انواع آنها استفاده شود. بیشتر فاکتورهای رشد به‌صورت تزریق زیر جلدی تجویز می‌شود. محل تزریق می‌تواند بازو، ران، باسن یا شکم باشد و با توجه به نوع فاکتور رشد به‌صورت روزانه، یک روز در میان و هفتگی تزریق می‌شود.

فاکتور‌های رشد دارای عوارضی هستند که معمولا جدی نیستند و به‌وسیله دارو درمانی به خوبی قابل کنترل هستند. همه عوارض ناشی از تزریق فاکتور رشد، موقتی بوده و با پایان درمان، ناپدید می‌شوند.

بعضی از این عوارض عبارتند از: ادم (ورم)، طپش قلب، درد استخوانی و افزایش فشار خون. علائمی که ممکن است بروز کنند عبارتند از: خونریزی بینی، خونریزی دهان و لثه، خونریزی شدید در زمان قاعدگی، خونمردگی ریز و نقطه‌ای در پوست، خونریزی شدید و استفراغ یا مدفوع خونی

نکات مهم:

* در هنگام دریافت فاکتور رشد زمانبندی را طبق دستور پزشک رعایت کنید. * درصورت تداخل شیمی‌درمانی با سایر برنامه‌های درمانی مانند واکسیناسیون یا حوادث خاص با پزشک معالج مشورت کنید. * هر سؤال مرتبط با وضعیت سلامتی‌تان را یادداشت کرده و هنگام ویزیت از پزشک یا پرستار سؤال کنید. * درمان را نیمه‌کاره رها نکنید.

همشهری

علل سرفه و درمان خانگی سرفه آماده شد

سرفه یکی از عوامل مهم‌ دفاعی بدن برای خروج ترشحات و اجسام خارجی از مجاری تنفسی است. همان‌طور که می‌دانید در حالت‌ عادی انسان‌ها کمتر سرفه می‌کنند زیرا ترشحات طبیعی مجاری تنفسی به وسیله سازوکارهای دیگر از جمله مژک‌های مجاری تنفسی پاک و تخلیه می‌شوند ولی در مواردی که ترشحات مجاری تنفسی زیاد شوند و یا تحریکی در مجاری تنفسی پیدا شود ساز و کار سرفه به کار می‌افتد تا ترشحات را خارج نماید.

چه‌طور سرفه کلید می‌خورد؟

سرفه نتیجه یک پدیده رفلکسی است. رفلکس سرفه با تحریک‌ گیرنده‌هایی که در سطح مخاط‌های تنفسی است شروع می‌شود. گیرنده‌های محرک سرفه در سرتاسر مخاط مجاری تنفسی وجود دارند. این تحریکات مرکز سرفه به مغز منتقل می‌شود و مغز عمل سرفه را هماهنگ و تولید می‌کند. سرماخوردگی، حساسیت‌های تنفسی، سینوزیت، عفونت‌‌های ریه، عفونت‌های مجاری تنفسی فوقانی و تحتانی شامل گوش و حلق و حنجره، مسمویت با نفت از دلایل بروز سرفه است.

آیا آنتی بیوتیک ها می توانند مانع سرفه شوند؟

معمولا نه. به این دلیل که علت بیشتر سرفه ها عفونت های ویروسی مانند سرماخوردگی یا آنفولانزا است و معمولا در عرض یک هفته بهبود می یابند. آنتی بیوتیک ها فقط بر عفونت های ایجاد شدهتوسط باکتری ها تایر می گذارند. اگر سرفه شما بعد از یک هفته بهتر نشد به پزشک خود مراجعه کنید تا مطمئن شوید بدلیل یک بیماری باکتریایی مانند عفونت سیروس یا پنومونی (ذات الریه) ایجاد نشده باشد. اگر اینطور باشد ممکن است نیاز به آنتی بیوتیک داشته باشید.

درمان سرفه

مایعات فراوان بنوشید یا از یک رطوبت ساز سرد یا بخارساز (دستگاه بخور) برای تسکین گلوی ملتهب و خلط نرم و شل استفاده کنید. شب هنگام سر خود را روی یک بالش اضافی به بالا نگه دارید و قبل از خواب کمی عسل میل کنید. مطالعات نشان می دهند عسل می تواند به تسکین سرفه کمک کند. به کودکان کمتر از 12 ماه عسل ندهید.

چه هنگام باید به پزشک مراجعه کرد؟

• هنگام سرفه عمیق همراه با خلط فراوان یا هنگامی که خلط خونی باشد. • سینه شما خس خس می کند، نفس کم می آورید یا سینه شما درد می کند. • هنگامی که تب شما پس از 3 روز از بین نمی رود. • فرزند شما دچار لرز یا سرفه های شبانه است. • هنوز پس از یک هفته سرفه کردن بهتر نمی شوید.

سرفه های ناشی از آلرژی یا آسم

آلرژی ها می توانند باعث عطسه، سرفه یا هردوی اینها شوند. در اینگونه موارد آنتی هیستامین ها می توانند موثر باشند. برخی از اقلام جدید آنتی هیستامین ها باعث خواب آلودگی نمی شوند. اگر سینه شما هنگام تنفس خس خس (صدایی شبیه به سوت زدن) می کند ممکن است دچار آسم شده باشید و ضروری است به پزشک مراجعه کنید.

تسکین سرفه آبکی

اگر همراه با سرفه خلط بیرون می آید سراغ داروی اکسپکتورانت بروید. این دارو باعث شل شدن خلط شده و به شما کمک می کند هنگام سرفه آن را بیرون بریزید. اگر حجم خلط زیاد باشد، از پزشک خود بخواهید بهترین دارویی را که مناسب وضعیت شماست معرفی کند. همچنین قبل از استفاده از داروهای مخصوص سرفه در شرایط جدی مانند امفیزما (نفخ)، پنومونی (ذات الریه)، برونشیت مزمن یا آسم با پزشک خود مشورت کنید. چون کودکان و شیرخواران قادر به خروج خلط نیستند و همچنین در مواردی که سرفه خشک و تحریکی است مصرف اکسپکتورانت مشکلی را حل نمی‌کند. داروهای ضد سرفه و سرماخوردگی را به کودکان کمتر از 4 سال ندهید.

داروهای سرفه و کودکان

داروهای ضدسرفه که عمدتا از طریق اثر بر مرکز سرفه در مغز باعث توقف سرفه می‌شوند به نام مسکن‌های سرفه مرکزی مشهورند. به‌طور مثال می‌توان از دکسترومتورفان نام برد که مصرف آنها آداب و شرایط خاصی دارد و فقط باید توسط پزشک تجویز شود. آنتی‌هیستامین‌ها نیز عوارض خاص خود را دارند. به‌طور مثال خشک کردن مجاری تنفسی، خواب‌آلودگی و گاهی عوارض عصبی را به همراه دارند. مصرف آنتی‌هیستامین‌ها در شیرخواران کمتر از 6 ماه ممنوع و در سنین کمتر از 3 سال بسیار با احتیاط و تجویز با نظر پزشک صورت می‌گیرد. هیچگاه به کودکان کمتر از چهارسال داروی سرفه ندهید زیرا می تواند عوارض جانبی شدید داشته باشد. درمورد کودکان 4 تا 6 سال قبل از دادن هرنوع داروی سرفه یا سرماخوردگی با پزشک خود مشورت کنید. این داروها برای کودکان پس از شش سال بی خطر هستند. به کودکان 1 ساله و بالاتر، یک قاشق یا نصف قاشق عسل بدهید. این کار باعث خروج خلط همراه با سرفه می شود.

سرفه سیگاری ها

اگر سیگاری هستید این احتمال وجود دارد که به ویژه هنگام صبح دچار سرفه شوید. ولی این سرفه می تواند علامت چیز جدی تری باشد. کشیدن سیگار بعضی مواقع باعث تحریک مجاری تنفسی و منجر به التهاب می شود که می تواند تبدیل به برونشیت مزمن شود. همچنین می تواند علامت هشدار دهنده سرطان باشد. اگر سرفه شما متفاوت از سرفه های معمولی است یا اگر حدودا یک ماه پس از ترک سیگار ادامه پیدا کرد، به پزشک مراجعه کنید.

چه چیزهای دیگری باعث سرفه می شود؟

اگر سرفه شما بیش از 8 هفته طول بکشد موارد متعددی را باید در نظر گرفت. سرفه های مزمن می تواند به دلیل رفلاکس اسید معده یا بیماری رفلاکی گاستروازوفاژیال باشد. اینها می توانند عوارض جانبی مهارکننده های ACE که نوعی داروی فشار خون هستند، ایجاد شوند. همین طور می توانند علامت سیاه سرفه و حتی اختلال قطبی باشند. در همه این موارد باید تحت نظر پزشک قرار بگیرید.

تسکین سرفه خشک

هنگام سرماخوردگی یا آنفولانزا اگر چیز تحریک کننده ای مانند گرد و خاک یا دود را تنفس کنید، ممکن است دچار سرفه خشک شوید. یک مهارکننده سرفه می تواند مانع از تحریک شما به سرفه شود. ضمنا می تواند کمک کند خواب بهتری داشته باشید. قطره سرفه یا حتی آب نبات سرفه، می تواند خارش پشت گلوی شما را برطرف کند. به کودکان زیر 4 سال قطره سرفه ندهید.

درمانه های خانگی سرفه

١- شیربادام؛ ضدسرفه ای همه کاره

این شیر سفید، چرب، شیرین و بسیار خوش مزه است. این نوشیدنی برای رفع سرفه و خشونت سینه، حلق، حنجره و تنگی نفس و تسهیل خروج اخلاط سینه بسیار مؤثر است.

شیر بادام برای رفع سرفه و خشونت سینه، حلق و و تنگی نفس مفید است

طرز تهیه:

شیر بادام را از مغز بادام بو نداده و خام تهیه می کنند. مقدار 50 گرم بادام پوست کنده، یک لیتر آب و 50 گرم عسل یا شکر را در داخل مخلوط کن برقی بریزید و آن قدر ادامه دهید تا مایعی مانند شیر به دست آید.

برای پوست کندن بادام می توانید بادام را به مدت چند ساعت در آب جوش بگذارید تا پوستش کنده شود یا اینکه بادام را در آب، بجوشانید تا آب به جوش آید و به مدت یک دقیقه می جوشانیم.

نوع دیگر شیر بادام که برای کودکان شیرخوار و اطفال بسیار مفید است و می تواند مکمل شیر مادر باشد بدین ترتیب به دست می آید که مقدار 50 گرم بادام را به مدت چند دقیقه در آب گرم قرار می دهند تا پوست آن کنده شود سپس آن را آسیاب کرده و به صورت پودر در می آورند و مقدار کمی آب (آب جوشیده بهتر است) را به آن اضافه می کنند و به هم می زنند تا به شکل خمیر در آید سپس خمیر حاصل را با یک لیتر آب مخلوط و به هم می زنند و سپس مقدار 50 گرم عسل (البته عسل برای کودکان زیر یک سال منع مصرف دارد) به آن اضافه می کنند تا کاملاً حل شود. این مایع را از پارچه ململ می گذرانند تا مایعی مانند شیر از آن باقی بماند.

٢. نوشیدنی آناناسی؛ 5 برابر قوی تر از شربت های سرفه

در سال ۲۰۱۰ محققان هندی تأثیر شربت تهیه شده با مخلوطی از آب آناناس، نمک، فلفل سیاه و عسل را روی بیماران مبتلا به سل آزمایش کردند. نتایج نشان داد که این نوشیدنی نسبت به شربت سرفه در آرام کردن سرفه و رفع ناراحتی گلو مؤثرتر است. بروملین نوعی آنزیم با خاصیت آنتی اکسیدان و ضدالتهاب است که آزردگی گلو را کاهش می دهد. آناناس حاوی این آنتی اکسیدان و ویتامین های A و C، منیزیم، منگنز و پتاسیم است که با تقویت سیستم دفاعی بدن، مقابله با عفونت را برای بدن آسان تر می کند.

نوشیدنی آناناس در آرام کردن سرفه و رفع ناراحتی گلو مؤثرتر است

مواد لازم:

آب آناناس تازه : یک لیوان آب لیموی تازه : یک چهارم فنجان زنجبیل : یک تکه حدودا 6 سانتی متری عسل : یک قاشق غذاخوری فلفل کاین : یک دوم قاشق چایخوری

روش تهیه:

همه ی ترکیبات فوق را با هم کاملاً مخلوط کنید و روزی 2 تا 3 بار به مقدار یک چهارم فنجان میل کنید و آثار مفیدش را مشاهده کنید.

٣. چای پیاز؛ داروی سرفه

چای پیاز سرفه را درمان می کند و گلو درد را تسکین می بخشد

مواد لازم:

آب :۳ لیتر پیاز :۱ کیلو عسل : یک قاشق غذاخوری آبلیموی تازه : کمی

روش تهیه:

پیازها را شسته و تمیز می کنیم و به چهار قطعه برش می زنیم. قطعات را در یک کاسه ریخته، آب می ریزیم و در حرارت قرار می دهیم تا زمانی که نیمی از آب آن تبخیر شود. سپس می گذاریم خنک شود. بر روی ۵۰ میلی لیتر از مایع حاصل یک قاشق عسل و کمی آبلیموی تازه می ریزیم. معمولاً علائم سرفه بعد از دو بار خوردن کاهش می یابد.

٤. نوشیدنی سیب؛ درمان خانگی سرفه

شربت سیب بهترین دارو برای درمان سرفه و گرفتگی صداست.

مواد لازم

سیب : یک کیلو آب : یک لیتر عسل : کمی

روش تهیه:

برای تهیه شربت سیب یک کیلو سیب را شسته و با پوست قطعه قطعه کنید و در یک لیتر آب بپزید. سپس آن را با پارچه نازکی صاف کنید و مقداری عسل یا چند حبه قند به آن اضافه کنید و دوباره روی آتش ملایم قرار دهید تا قوام بیاید و آن را از روی آتش بردارید. روزی دو تا سه قاشق غذا خوری از این شربت را میل کنید و یا آن را در یک لیوان آب رقیق کرده و سپس بنوشید.

سرماخوردگی را در خانه درمان کنید

بسیاری از بیماران برای غلبه بر تب، گرفتگی گلو و سردرد، از ضددردهای خفیف استفاده می‌کنند. یک مطالعه سیستماتیک، فواید کوتاه‌مدت و محدود مصرف تک‌دوز ضداحتقان‌ها را نشان داده است اما مصرف درازمدت ضداحتقان‌ها نقشی در بهبود کلی علایم بیماری ندارد. تجویز قطره‌ها یا اسپری نازال ضداحتقان در بزرگسالان برای مدت بیش از چند روز توصیه نمی‌شود زیرا باعث التهاب مزمن و راجعه مخاط خواهد شد. همچنین طبق مطالعات انجام شده بتاآگونیست‌ها در مقایسه با دارونما یا اریترومایسین طول مدت سرفه را در مبتلایان به برونشیت حاد کاهش می‌دهند. گروه آنتی‌هیستامین‌ها در بهبود علایم آبریزش بینی و عطسه موثرند و ویتامین C باعث کاهش طول دوره علامت‌دار بیماری در افراد با عفونت‌های مجاری تنفسی فوقانی می‌شود هر چند این فواید اندک‌ هستند و چندان ارزشمند نیستند. نتایج به‌دست آمده درباره اثربخشی زینک در پیشگیری و درمان سرماخوردگی هنوز هم ضد و نقیضند.

درمان خانگی سرماخوردگی

در میان درمان‌های خانگی سرماخوردگی، عجیب‌ترین آنها سوپ مرغ است! شاید شنیده باشید که در قرن 12 میلادی پزشکی به نام مایمونیدس (Maimonides) برای درمان سرماخوردگی و آنفلوانزا سوپ مرغ تجویز می‌کرد.

به نظر می‌رسد سوپ مرغ باعث غلبه بدن بر سرماخوردگی و بهبود سریع‌تر بیماری می‌شود. به بیمارتان توصیه کنید مایعات بنوشد. سرماخوردگی و آنفلوانزا، به‌خصوص اگر با تب، اسهال و استفراغ همراه باشند، ممکن است باعث از دست رفتن آب بدن شوند

توصیه کلی در سرماخورده‌ها نوشیدن آب ساده، انواع چای گیاهی و آبمیوه‌های تازه است. مصرف نوشابه، قهوه و نوشیدنی‌های حاوی کافئین باید محدود شود زیرا این ترکیب‌ها ادرارآورند و باعث کمبود آب بدن می‌شوند. بهتر است مایعات به صورت گرم مصرف شوند.

در گذشته اکیناسه درمانی رایج برای سرماخوردگی محسوب می‌شد اما امروزه به نظر می‌رسد تاثیر چندانی در پیشگیری از سرماخوردگی ندارد. در مبتلایان به آسم استفاده از ترکیباتی مانند اکیناسه ممکن است باعث وخامت بیماری شود. نتایج یک مطالعه بالینی در آلمان نشان داده است عفونت‌های با علایم شبیه سرماخوردگی در صورت مصرف اکیناسه سریع‌تر بهبود می‌یابند. از سوی دیگر، اکیناسه سیستم ایمنی بدن را تقویت می‌کند. میزان مصرف توصیه شده 3 تا 5 میلی‌لیتر افشره یا 300 میلی‌گرم پودر اکیناسه، 3 بار در روز است.

1 سیر، با خاصیت ضدویروسی و ضدباکتریایی خود و نیز قابلیت تقویت‌کنندگی سیستم ایمنی باعث بهبود سرماخوردگی می‌شود. به بیمار توصیه کنید 3 حبه سیر به 33 لیوان آب اضافه کند و بگذارد آب به جوش بیاید. مخلوط را از روی شعله بردارد و به آن نصف لیوان آبلیمو و نصف لیوان عسل اضافه کند. مصرف روزی 3 بار از این معجون توصیه می‌شود.

2 مخلوط پیاز قرمز، عسل طبیعی و شکر قهوه‌ای یک درمان خانگی برای سرفه کودکان و بزرگسالان سرماخورده است. پیاز را پوست بکنید و حلقه‌حلقه کنید. برش‌های پیاز را به ترتیب با لایه‌ای از عسل طبیعی یا شکر قهوه‌ای بپوشانید. سپس آنها را برای 12 تا 15 ساعت (یک شب تا صبح) به همان وضعیت رها کنید. پس از گذشت این مدت، حدود یک فنجان شربت شیرین پیاز به‌دست خواهد آمد. این شربت حاوی میزان قابل‌توجهی ویتامین‌ها و موادمعدنی است که از پیاز و عسل به‌دست آمده و باعث نرم شدن گلو و بهبود سرفه می‌شود.

3 ترکیب آبلیموی تازه و عسل طبیعی سرفه را درمان می‌کند و از تعداد دفعات حمله سرفه‌های تحریکی می‌کاهد. عسل طبیعی همراه با موم، اثر ضدویروسی و ضدباکتریایی دارد. ویتامین CC و آنتی اکسیدان‌های موجود در لیموی تازه سیستم ایمنی را تقویت و بهبود را تسریع می‌کند.

4 چای به‌لیمو و زبرفون، چای نسترن، چای آویشن، چای رزماری، چای مرزنجوش و چای اسطوخودوس همگی آثار ضدسرماخوردگی دارند. دم‌کرده خانگی آویشن، چای زعفران و چای نعناع ضدسرفه‌اند. از بیمار بخواهید 2 تا 3 عدد فلفل را به تنهایی یا همراه با کمی زیره به آرامی بجود.

5 چای گل ماهور برای درمان احتقان سینه و سرفه در سرماخوردگی و آنفلوانزا توصیه می‌شود. این گیاه همانند یک داروی خلط‌آور اثر می‌کند و باعث رقیق شدن آن می‌شود. برگ‌های خشک‌شده گل ماهور را 100 دقیقه در آب جوش قرار دهید. جوشانده حاصل را با عسل طبیعی شیرین کنید.

6 چای زنجبیل خاصیت ویروس‌کشی دارد و احتقان را برطرف می‌کند. برای تهیه این نوع چای، 2 قاشق غذاخوری زنجبیل تازه را در 2 فنجان آب برای مدت 15 دقیقه بجوشانید سپس آن را از روی شعله بردارید و 10 دقیقه صبر کنید تا خنک شود.

7 تنفس هوای مرطوب (چه سرد و چه گرم) در تسکین گرفتگی بینی و گلودرد موثر است. یک راه موثر، گرفتن دوش آب گرم است. توصیه کنید بیمار بخار آب را استنشاق و از دستگاه بخور استفاده کند.

8 تمیز کردن بینی در فرد سرماخورده بسیار مهم است. به بیمار یاد بدهید موکوس و باکتری‌ها را با استفاده از سرم شستشو یا محلول دست‌ساز از بینی خارج کند. انجام این کار 2 تا 44 بار و حداکثر ساعتی یکبار در روز توصیه می‌شود. البته فین کردن باید با ملایمت انجام شود. با فین کردن شدید، ممکن است ترشحات چرکی به مجاری گوش رانده شوند.

9 گرم نگه داشتن بدن و استراحت به‌خصوص اوایل سرماخوردگی یا آنفلوانزا باعث تقویت بیشتر سیستم ایمنی بدن در مبارزه با بیماری می‌شود. در صورت بروز تب، به‌خصوص در کودکان، پاشویه با جوشانده ختمی موثر است.

10 غرغره کردن آب نمک رقیق، خلط گلو را تخلیه و گرفتگی گوش را برطرف می‌کند. بهتر است بیمار آب نمک گرم غرغره کند. 4 بار غرغره کردن در روز توصیه می‌شود.

11 قطره نعناع یا اکالیپتوس به تنفس راحت‌تر کمک بگیرد. ترکیبات نامبرده اثر التیام‌بخشی روی مخاط آسیب‌دیده بینی دارند.

12 کمپرس گرم نواحی سینوسی هم مفید است. توصیه می‌شود برای بهبود درد سینوس‌ها در سرماخوردگی، روزانه 3 تا 44 بار کمپرس گرم روی نواحی سینوس گذاشته شود.

نکته آخر اینکه بهتر است سرماخورده‌ها هنگام خواب بالش اضافی زیر سر خود بگذارند. بالا بردن ارتفاع سر هنگام خواب به باز شدن مجاری هوایی سینوس‌ها کمک خواهد کرد.

راهکارهای آب کردن سریع چربی شکم و پهلو آماده شد

وقتی دو طرف پهلوهایتان چربی های اضافه به چشم می خورد، جلوه زیبایی ندارد. زمانی که کالری دریافتی شما بیشتر از نیاز بدنتان باشد؛ به طوری که بدن نتواند آنها را بسوزاند، آن کالری ها تبدیل به چربی می شوند و دور شکم تجمع می کنند. ما در این مقاله بهترین روش سوزاندن سریع چربی شکم و پهلو را از منابع معتبر گردآوری کرده ایم . و ایمان داریم که با رعایت تمام نکات این روش و ممارست در آن ، شما به آنچه لیاقتش را دارید می رسید . بدون شک، داشتن شکمی تخت و پهلوهایی خوش فرم، آرزوی تمامی افراد است. درست است که سوزاندن چربی های اضافه کار ساده ای نیست اما باید بدانید که نا برده رنج گنج میسر نمی شود . در این مطلب چند توصیه داریم که به شما کمک می کند تا از شر چربی شکم و پهلوهایتان خلاص شوید و کمرتان باریک شود.

شرط اول : رعایت رژیم غذایی مناسب

۱. از مصرف قند تصفیه‌شده ( شکلات ، شیرینی‌جات، حتی نوشیدنی‌های قنددار و … ) خودداری کنید.

قند نیمی گلوکز و نیمی فروکتوز است و فروکتوز، هر مقدار که باشد، فقط توسط کبد قابل گوارش است. وقتی مقدار زیادی قند تصفیه‌شده مصرف کنید، کبد انباشته از فروکتوز می‌شود و مجبور می‌شود که همه آن را تبدیل به چربی کند.

۲.مصرف پروتئین ( تخم‌مرغ، ماهی، غذاهای دریایی، گوشت، مرغ و لبنیات و … ) بهترین راهکار درازمدت برای کاهش چربی‌های شکم است.

پروتئین مهم‌ترین ماده‌ مغذی در کاهش وزن است. مطالعات نشان داده است که مصرف پروتئین اشتها را تا ۶۰٪ کاهش داده، متابولیسم را تا ۱۰۰-۸۰ کالری در روز افزایش داده و کمکتان می‌کند تا ۴۴۱ کالری کمتر در روز مصرف کنید.

۳. مصرف کربوهیدرات ( برنج، پاستا، نان و … ) را در برنامه‌غذایی‌تان محدود کنید.

تحقیقات مختلفی نیز به مقایسه رژیم کم کربوهیدرات و کم چربی انجام گرفته که نشان داده است رژیم‌های کم‌ کربوهیدرات به طور خاص بر چربی‌های شکم اثر می‌گذارند. این یعنی میزان قابل‌توجه چربی که با این رژیم‌ها از بین می‌رود، چربی خطرناک و بیماری ساز شکمی است.

۴. از موادغذایی پُر فیبر محلول (سبزیجات و میوه‌جات ، غلات و حبوبات و … ) بیشتر استفاده کنید.

فیبرهای محلول، در آب حل و با ایجاد ژل، سرعت عبور غذا را کاهش داده و بازده جذب مواد مغذی همچون کلسیم، روی، آهن و منیزیم را افزایش می دهد، ضمن این که به آنتی اکسیدان غلات، میوه و سبزی ها نیز چسبیده و مانع از بین رفتن آنها در طول دستگاه گوارش می شود.

این فیبرها، کلسترول غذاهای دریافتی را احاطه و قدرت جذب آن را کاهش داده و با این عمل موجب کاهش جذب چربی و کاهش بیماری های قلبی ـ عروقی می شود و با مکانیسمی خاص باعث حساس تر شدن گیرندگان انسولین شده و با این عمل موجب ثبات قندخون و کنترل دیابت می شود. جو، لوبیا، نخود، ذرت، خرما، اسفناج، گلابی و کلم بروکلی سرشار از فیبر محلول است و سبزی خوردن، کرفس، برگ مو، هویج، سیب و پرتقال فیبر محلول متوسطی دارد

شرط دوم : انجام دادن ورزش های هوازی

ورزشهای هوازی اثرات بسیار مفیدی در سلامت قلب و عروق دارند وهمچنین باعث از بین بردن چربی های بدن می شوند. ما در این برنامه ورزشی بیشتر نیازمند اثرات چربی سوزی آنها هستیم. و شاید بخش اصلی بهترین روش سوزاندن سریع چربی شکم و پهلو همین انجام ورزش های هوازی است در این مدت کافی است شما حداقل هفته ای ۵۵ روز به مدت یک ساعت ورزش های هوازی انجام دهید.

اگر در ابتدای کار روزی یک ساعت برایتان دشوار است از روزی ۱۵ دقیقه شروع کنید و هر یک تا دو روز یکبار مقدار آن را ۵ تا ۱۰ دقیقه افزایش دهید تا به روزی یک ساعت برسید. از تمام ورزش های هوازی به منظور چربی سوزی در این برنامه ورزشی می توان استفاده کرد ،اماورزش هایی که کارایی بهتری برای چربی سوزی شما دارد عبارتند از : پیاده روی خیلی تند، دویدن آرام

شرط سوم : تمرینات شکم

هدف این قسمت از بهترین روش سوزاندن سریع چربی شکم و پهلو این است که عضلات شکم شما فرم زیبایی بگیرند و قوام آنها افزایش یابد. بنابراین وقتی چربی های شکم شما (توسط رژیم غذایی وبرنامه ورزشی هوازی) آب شدند، عضلات زیر آنها فرم یافته و زیبا می شوند و این همان چیزی است که بنام عضلات ۶ تکه ای شکم نامیده مبشود.

پس برای قوام گرفتن و زیبا کردن عضلات شکم هفته ای ۴ نوبت و در هر نوبت تمرینات زیر را انجام دهید :

الف -بالا آوردن پاها در حالت خوابیده :

در حالت خوابیده به پشت پاهایتان را به صورت مستقیم بالا بیاورید تا حدی که استخوان باسن از زمین بلند شود. سپس به آرامی پاها را به موقعیت اول برگردانید. این حرکت را نیز هر جلسه ۳ نوبت و در هر نوبت حداقل ۲۰۰ تکرار انجام دهید.

ب _انجام حرکت ورزشی دراز و نشست :

روی زمین به پشت دراز بکشید در حالیکه دست هایتان پشت سر است، از کمر خم شده و تا حدی بالا بیایید که آرنج تان به زانوهایتان که خم هستند بخورند. این حرکت را هر جلسه ۳ نوبت و در هر نوبت حداقل ۲۰۰ تکرار انجام دهید.

ج _انجام حرکت ورزشی پا دوچرخه :

روی زمین دراز بکشید، دست ها پشت سر، زانو خم و ساق موازی با سطح زمین باشد. سپس حرکاتی شبیه به دوچرخه سواری را در هوا با پاها انجام دهید. این حرکت را نیز هر جلسه ۳ نوبت و هر نوبت ۳ دقیقه انجام دهید.

همچنین رعایت موارد زیر نیز در این راه به شما بسیار کمک خواهد کرد :

– نوشیدن چای سبز – خواب کافی ( ۷ تا ۹ ساعت ) – نوشتن و ارزیابی مواد غذایی مصرفی – شنا کردن و استفاده از تردمیل و دوچرخه ثابت – ورزشهای ایروبیک و زومبا – کاهش استرس درونی – افزایش فعالیت در طول روز ( مثل پیاده به خرید رفتن و … ) – تمرین افزایش انگیزه روزانه

به طور قطع تمرینات و ورزش های دیگری را نیز می توان به این بهترین روش سوزاندن سریع چربی شکم و پهلو افزود هرچند رعایت این نکات در طول یک مدت ممتد تا حصول نتیجه برای آب کردن شکم کافی است .

لازم به ذکر است پس از دستیابی به شکم صاف رعایت اصول این مقاله و همچنین ادامه ورزش های روزانه علاوه بر تضمین سلامتی ، مانع بازگشت چربی به شکم می شود .

مردمان